Judy4alyn # 6 Italyn 2015

28 mei 2015

IMG_2308

Eindelijk is het dan zover, we zijn in Italië. Voor de tweede Italyn bike ride , om te trainen voor Alyn. Zijn naar Pisa gevlogen en worden daar opgewacht door Martin in zijn Alyn shirt. Heb mijn eigen fiets meegenomen. Vorig jaar hadden ze geen goede fiets voor mijn lengte . Bus stond klaar en met enige moeite gingen er drie fietskoffers in. Op naar Forte di Marmi , in Toscane. Gaan langs de fietsenmaker , waar de fietsen klaar staan voor de mensen die geen fiets hebben meegenomen. De andere fietsen worden weer in elkaar gezet.

IMG_2269

Daarna wordt iedereen bij zijn hotel afgezet.Om 19.30 verzamelen we op het strand. Worden weer groots onthaald door Martin en Jenny.  Er doen dit jaar een paar nieuwe mensen mee.Tim een Nederlander  die al meer dan 30 jaar in  Italië woont en  Aad  een vriend van Tim en Martin, die uit de buurt van Rotterdam komt.

IMG_2274 IMG_2273 IMG_2278

We genieten van het uitzicht en de heerlijke hapjes en drankjes , al voordat we aan tafel gaan.Het programma wordt verteld. Het worden dagen met afstand en met klimmen. Om 23.30 zijn we moe en voldaan , terwijl we nog niets gedaan hebben, terug naar het hotel.Nog zo’n 25 minuten lopen.

 

Donderdag verzamelen we om 9.00 voor het stadhuis , waar de burgermeester ook dit jaar het  officiële startsein zal geven voor de Italyn ride. In zijn beste Engels ( valt onder matig) vertelt hij hoe leuk hij het weer vindt dat we er zijn. Voordat hij het lint doorknipt krijgt hij nog een heuse Nederlandse fietsbel en een hoesje voor zijn zadel. We worden door de politie begeleid tot de stadsgrens.

IMG_2285 IMG_2290 IMG_2281

We gaan op weg naar Lerici via Spezia. Op een gegeven moment rijd ik zelfs een tijdje aan kop, nou dat kan vast niet de bedoeling zijn. Ik, die nauwelijks het verschil tussen links en rechts weet ;). We rijden langs de zee. Dat merk je duidelijk aan de zilte zeelucht. De omgeving in Toscane is zoals op de plaatjes . Vaak geel gekleurde huizen met rode daken,hoge pijnbomen, veel groen en grote landerijen. De wegen zijn een ander verhaal , we moeten  goed opletten op de gaten in de weg. En het asfalt is vaak versleten . Als je er dan onverhoeds wel overheen gaat , moet je wel even van het zadel af. Gelukkig worden we gevolgd door een busje met de eigenaar van de fietsenwinkel. Hij zorgt dan ook dat de ketting die eraf ligt bij Bettina er weer snel op gaat en later vervangt hij ook de lekke band van Maurits. Als we de eerste berg ( in mijn optiek echt een berg) op zijn geklommen,vertelt Martin doodleuk dat we direct gaan klimmen. We komen aan in Lerici dat we in de verte hoog hebben zien liggen. Op naar Porte Venere waar we zullen lunchen. Nou dacht ik toch echt dat een Porte ( haven ) laag zou liggen. Maar er moet nog eerst behoorlijk geklommen worden. Het blijft maar doorgaan met die haarspeldbochten. naar boven is zwaar ,maar naar beneden moet je ook heel geconcentreerd doen, je weet toch maar nooit wie je om de hoek tegen kan komen. Mijn gezicht gloeit, het is zo,n 25 graden. Na 51 km komen we aan in Porte Venere.

IMG_2291 IMG_2292  IMG_2293

Het is het laatste plaatsje van Cinqueterre. Met prachtig gekleurde huizen die tegen de rots zijn gebouwd. De wc in het restaurant is een gat in de grond, wat niet echt motiveert om te plassen. Maar omdat ik wel al veel gedronken heb, lijkt het me toch verstandig om ook die uitdaging aan te gaan.Na een heerlijke lunch, een echt Italiaans broodje met mozzarella , tomaat en pesto, gaan we door. Martin had echter niet verteld dat we al heel snel een berg op moeten met 15% helling. Manja geeft aan meteen op het laagste blad te gaan fietsen. Maar als ik na 20 meter zeg dat ik ook al op mijn laagste versnelling zit, zakt de moed me in mijn schoenen. Het heerlijke broodje zit nog in mijn maag en nog niet in mijn cellen. Ik hoor mijzelf heel zwaar ademen door mijn mond. Ben me bewust dat ik door mijn neus moet inademen en uitademen door mijn mond,  probeer dat dan ook. Wil eigenlijk na 100 meter al afstappen, maar vind dat ik dat niet kan maken en trap rustig , kan ook niet anders , door. Er komt een eind aan. We fietsen wat door dorpjes, en het idee dat we “nog maar” 40km vlak moeten ,geeft me het idee dat het wel moet lukken vandaag. Lig alweer een tijdje in de middellinie , maar het gaat. Plotseling lijkt het er toch op dat we weer gaan klimmen. Weer haarspeldbochten, als ik mensen boven me hoor praten , weet ik dat er zeker nog een bocht komt. Dat gaat een tijdje door. Maar als ik boven ben , ben ik toch wel heel trots op mezelf dat ik heb doorgezet en niet ben afgestapt. Later hoor ik pas dat deze ” alternatieve” route is bekokstoofd door Martin, Manja en Jaron. Die wilde nog wel een bergje.                                                      Vreemd is het, als we worden ingehaald door Aad, Tim die hele goede fietsers zijn en Martin. Maar die bleken te zijn aangehouden door de politie, omdat ze door rood waren gereden. Met een welgemeend excuus mogen ze na een kwartier weer doorrijden. Aangekomen in Forte de Marmi gaan er nog een aantal mensen naar het strand. Ik ga na deze 107 km naar het hotel om te douchen en daarna in het zonnetje bij onze bed and breakfast , het eerste deel van dit blog te schrijven.

IMG_2294

‘ s Avonds weer heerlijk en veel te veel gegeten in een typisch Italiaans restaurant, achterin de patio. Zelfs het geroosterde brood met tomaten en olie lijkt hier smakelijker dan in Nederland te zijn. Als we aan het hoofdgerecht toe zijn , kan ik eigenlijk al niet meer. Wat hebben Jenny en Martin dit toch weer fantastisch geregeld! Morgen naar Luca.

 

 

Vrijdag 29 -5

 

We verzamelen bij het fort van Forte di Marmi. Het zal sowieso een bijzondere dag worden. Noemi viert vandaag namelijk een hele bijzondere verjaardag en heeft besloten om van die gelegenheid maar gebruik te maken om mee te fietsen. Op een speciale e- bike. Vandaag naar Luca ,een oud ommuurd stadje. De weg er naar toe zal ook dit keer niet makkelijk zijn.Gisteren had ik behoorlijk last na het fietsen van mijn rechter elleboog. Had waarschijnlijk zo verkrampt op de fiets gezeten dat het de boel een beetje geforceerd was. Kon bijna geen kopje meer optillen ’s avonds . Nou dan maar met links . Een nachtje slapen heeft goed geholpen. Echter toen ik vanochtend weer op de fiets ging zitten waren mijn zitbotjes nog niet helemaal hersteld.Niet  zeuren en fietsen, zal vast niet het enige zijn wat vandaag gaat protesteren.We gaan vol goede moed weer langs de zee , maar nu de andere kant op.We fietsen zo’n 20 km vlak voordat we de bergen in gaan. Marion vraagt me of we al met klimmen begonnen zijn. Ziet er niet zo uit , maar moet wel terugschakelen . Kortom we zijn begonnen met vals plat. En daarna komen weer de haarspeldbochten . Ik probeer rustig te blijven ademen en te blijven. Geen idee hoe lang dit  “geintje” gaat duren. Ik ken mijn plaats , maar vind het toch behoorlijk frustrerend dat ik het  busje met de fietsenmaker, steeds in mijn nek hoor ronken. Maar ik trap vol goede moed door, al zakt die moed toch ook wel langzaam maar zeker in mijn schoenen. Kom uiteindelijk boven. Martin zegt dat ik niet mag klagen, maar daar heb ik ook de lucht niet voor. Ondertussen doen me veel meer dingen pijn. Neem wat te drinken , want dat  durf ik niet als ik aan het klimmen ben. Ben dan bang dat ik dan omval. Ook maar een mueslireep , want sta toch wel behoorlijk te shaken.

IMG_2295

Omdat we, ondanks dat ik de laatste ben ,te vroeg zouden aankomen in Luca wordt er besloten om er niet rechtstreeks naar toe te fietsen. Als ik dat geweten had. Weer een berg op als ik me bedenk dat we er bijna zouden moeten zijn. Het is absoluut afzien. Als we in Luca aankomen maken we nog eerst een rondje op de stadswal. Als beloning eet ik een bord pasta pesto en een salade.

IMG_2297 IMG_2298    IMG_2300

 

We maken nog even een groepsfoto op het binnenplein van Luca. Mooi stadje , met mooie winkels , maar ja daar zijn we niet voor gekomen.

IMG_2302

We hebben ondertussen wel al 45 km gefietst en het zouden er maar 70 worden vandaag. Ben benieuwd of de weg terug korter is ?  Ben absoluut te naïef en goedgelovig . Het wordt een klim van wel 10 km met vals plat. Dat lijkt dus alsof je vlak fiets , maar je gaat langzaam maar zeker  ( je gaat ook langzaam) naar boven. Ook vandaag lopen er behoorlijk wat kettingen van de fietsen. Bij Jaron zelfs drie keer. Dat komt ook door al dat schakelen. Boven ben ik helemaal kapot . Het is het punt waar we ook de eerste keer naar boven zijn gekomen, alleen nu van de andere kant. De ene kant gaat dus met haarspeldbochten omhoog en de ander kant als vals plat.Natuurlijk denk ik dat ik de enige ben die het wel welletjes vind , maar dat blijkt gelukkig niet zo te zijn.

Genieten regelmatig van het uitzicht. De mooie huizen en de natuur. Maar er zijn ook hele stukken dat ik alleen naar het asfalt kijk en de bocht die voor me ligt.Drink wat en we gaan nu eerst een heel stuk naar beneden en dan nog een kilometer of vier omhoog en dan rechttoe ,rechtaan naar Forte. Leer in dat opzicht snel , eerst zien dan geloven.En inderdaad het is naar mijn idee weer veel langer. Nog even bijtanken en we gaan verder. Noemi doet het super, zoeft regelmatig voorbij als een geroutineerde fietser. . Hebben er alleen wel al 75 km opzitten en dat was niet helemaal de afspraak !

Er speelt altijd een psychologische factor mee. Als je denkt dat je 70 km gaat fietsen en je hebt er dan 85 gedaan , wil ,kan je niet meer . Weet je dat je 100 km gaat fietsen en je doet er 90 heb je vaak nog energie over. Gaan verder nu toch echt wel vlak. De groep is echter op een of andere manier gesplitst. We gaan er van uit dat we de goede weg terug nemen. Met dank aan Rein die ons naar de kust loodst. Dan is het nog zeker 15 km naar het hotel. Staan dan ook 99,4 km op de teller. Ben absoluut , compleet gaar. Mijn hoofd kan bijna niet meer draaien, snel de warme douche erop. En dan voorbereiden op het vrijdagavondmaal bij Jenny en Martin thuis , wordt het weer een dag met een gouden randje!

Op  https://www.strava.com/activities/314389272  kan je de route bekijken, met dank aan Arnold.

 

30-5

Wat was het weer bijzonder de vrijdagavond. Er wordt sjabbat gemaakt, gezongen en gespeecht. Voor veel mensen een emotionele gebeurtenis. Het is zo bijzonder dat zo’n gevarieerde groep mensen , waarvan niet iedereen elkaar van te voren kende, zo snel zo’n goede band heeft. De sfeer is absoluut indrukwekkend te noemen. Iedereen weet dat de achterliggende gedachten de kinderen van Alyn zijn. Natuurlijk is het voor ons nu een waardig feest om in Italië te zijn, maar we trainen niet voor niets ook in de bergen. Zodat we in oktober goed mee kunnen fietsen in het noorden van Israël .               Martin waarschuwt ons dat het morgen een zeer zware dag zal worden. Dat ligt me wel zwaar op de maag. Het heerlijke vrijdagavond eten heeft daar absoluut niets mee te maken.Leg ’s avonds kussens onder het matras , zodat mijn benen de volgende ochtend wat minder zwaar zullen aanvoelen. Je voelt het bloed werkelijk stromen.

Vandaag gaan we naar de marmergrotten van Carrara. Zie er werkelijk als een berg tegen op. Alles voelt zwaar en gespannen aan. We gaan eerst een heel stuk vals plat en als ik met moeite verder omhoog kruip op de fiets ,vertelt Martin dat dit niet het zware stuk is. Dit is ” alleen maar”  5 km omhoog. Straks wordt het pas zwaar. Als we dan ook boven zijn twijfel ik of ik meteen in het busje zal stappen. Nee, wil het toch een stukje proberen. Maar als ik na 2 km even afstap om wat te drinken en mijn hoofd voel bonzen in mijn helm ,lijkt me dit niet geheel optimaal. Als ik 500 meter later alleen nog maar slingerbochten omhoog  zie , wordt ik emotioneel. Slaat natuurlijk nergens op , maar begrijp dat ik tegen mijn grens aan zit. Hoewel ik ontzettend baal, luister ik naar mijn lichaam en ga met het busje, waar ik hartelijk door Guya en Jenny wordt onthaald, verder.

Als we boven in Lardo zijn, waar een pauw ons opwacht,  hoor ik hoe zwaar iedereen het gehad heeft.

IMG_2307 IMG_2310   IMG_2308

Had dus sowieso ergens afgestapt. In Lardo lunchen we met brood ,salade ,pesto en heerlijke zongerijpte tomaten. Iedereen koelt snel af. Jasjes worden uit het busje gehaald. Dan weer naar beneden. Het is heel steil . Besef me nogmaals dat ik dat nooit helemaal had gekund  en heb dan ook oprechte bewondering en respect voor iedereen die heeft doorgezet , dat heeft eigenlijk iedereen,en het heeft gehaald. Beneden aangekomen heeft iedereen kramp in zijn handen , van het zo hard knijpen in de remmen . Stoppen nog even bij een trein waar vroeger de marmer blokken op vervoerd zijn.

IMG_2312

We gaan op weg naar Pietrasanta . Waar voor de liefhebbers nog een extra helse klim kan worden ingelast. We fietsen weer stug verder grote gedeeltes vlak , maar ook wel weer wat stukken vals plat.We fietsen door Massa , wat op zich een groot dorp is, maar het is doodstil op straat om 14.00 uur. Iedereen is bezig met zijn siësta , dat lijkt me ook wel een goed idee. Fietsen regelmatig, goed uitkijkend , door rood licht. De Italianen hebben geen fietspaden, maar zijn zeker in dit gedeelte van het land gewend aan fietsers . We komen terecht in een grote groep fietser. Zien later dat er ergens een Tour was uitgezet. Wij fietsen door en vinden dat wij de winnaars zijn ;). Nooit te vroeg juichen , want we merken dat we met zo’n 14 man/ vrouw verkeerd gereden zijn.  We staan op de boulevard en we moesten naar Pietrasanta , wat landinwaarts ligt. Er volgt een heftige discussie en overleg. Gaan we naar het hotel en strand , of gaan we naar Pietrasanta waar Martin op ons aan het wachten is?  Vind het strand in eerste instantie een lekkere optie. Maar als er toch een groepje naar Pietrasanta gaat , ga ik toch maar mee. Heb het gevoel dat ik een schuld heb in te lossen , omdat ik die berg niet opgekomen ben. De 5 km die het zou zijn , blijken er 10 te zijn.  Moeten even stoppen omdat mijn veter bijna vastzit in mijn tandwiel.Het ontvangstcomité  zit lekker op het terras. Er wordt getwijfeld of ze wel of niet die berg van 3 km met af en toe een stijging van 10% te doen.

IMG_2313[1]

Maar als Vera zegt dat ze gaat , gaan ook Manja, Ron , Arnold ,Paul , Martin en Jaron mee. John, Ingrid en ik gaan terug richting Forte. We leveren onze fietsen in, die van mij gaat in de fietskoffer en we lopen richting hotel. Douchen en toch wel trots dat er ook vandaag 70 km op de teller staat. Ondanks de 5 km die ik ” gemist” heb.  https://www.strava.com/activities/314995314

‘ s Avonds met de auto’s naar Pietrasanta , waar we eten. Het wordt laat en iedereen is best wel moe . Maar de sfeer is super. Rijden pas om 0.00 richting hotel. Het restaurant zit dan nog vol met gasten. Zij zijn duidelijk gewend om laat te eten .Morgen gaan we na een ochtend , via de lokale markt, naar het strand,  weer terug. Op Schiphol heel lang moeten wachten op de koffers . Maar alle koffers en fietskoffers , zelfs die hele grote van Manja, komen uiteindelijk aan.

IMG_2268

Maandag weer aan het werk. Maar weet zeker dat ik de komende tijd met een brede glimlach op mijn gezicht terug denk aan deze geweldige, fantastische , bijzonder , geslaagde Italyn 2015. Met bijzondere dank aan Jenny en Martin!

IMG_2272 IMG_2271

18 gedachtes over “Judy4alyn # 6 Italyn 2015

  1. Wow, wat een super ervaringen, enorm knap van jullie. Judy, je schrijft geweldig, bundelen met de foto’s en een boek van maken. Kol Hakawod, lfs

  2. Wat een ervaring! Leuk verwoord en met die foto’s erbij een zeer lezenswaardig verslag. Dat je af en toe moest afstappen is heel verklaarbaar omdat je in die korte pauzes je aantekeningen op papier kon zetten. Heb veel respect voor alle deelnemers, zowel voor prestaties als inzet voor het goede doel.

  3. Weer fantastische beleving zo te lezen, met superdank aan Jenny. ook de foto’s spreken boekdelen.
    Kol Hakawod Martin en Jenny.

  4. Genoten van je uitgebreide verslag………..wat een KANJERS zijn jullie, mijn kinderen natuurlijk helemaal (hahaha)…………..met zeer diep respect voor allen . Maar het aller tofste is dat iedereen weer veilig thuis is!!
    een (over) bezorgde (schoon) moeder!!!!!

  5. Prachtig verslag! Lijkt me dat jullie even fantastische tijd hadden. Wel spijt dat ik er niet bij was deze keer. Kol hakavod (alle eer) voor Jenny en Martin!

  6. Judy, wat heb je dit avontuur weer geweldig goed verwoord. Zo tastbaar en invoelbaar. Je schrijft bijna net zo goed als je fietst. Want wat jij niet vertelt maar wij wel hebben gezien, is dat jij alles hebt volbracht op één klimmetje na. Je fietst echt super! Tweemaal chapeau dus.

  7. lieve judy, ik zag je iedere avond in de avondzon zitten, geconcentreerd aan het werk met je iPad op schoot. Wat een feestje om dit verhaal te lezen. Wat ben ik blij dat ik erbij was.

    Ben het helemaal met je eens, deze dagen waren zo bijzonder. Dank dat je je verhaal met ons deelt. Liefs tot heel gauw.💋 en dank dat Martin en Jenny een droom waar maken.

  8. Lieve Judy, wat een mooi verhaal en kol hakavod voor jouw krachtmetingen met de bergen! Het klinkt allemaal fantastisch en ik hoop dat het volgend jaar nog eens herhaald wordt. Ik lees dat ik echt wat gemist heb en volgend jaar hoop ik dan ook in goede gezondheid mee te kunnen met jullie.

  9. Kol-Hakavod Judy en Jaron en de rest van de groep.
    Succes verzekerd in Oktober in Israel.
    Het vrslag,Judy, is echt prachtig en profesioneel.

  10. Leueueuk geschreven! Maar wat een afzien… Als ik met de auto 107 km moet rijden denk ik al “Wat een end”. Echt knap van jullie allemaal, iedere keer zo een gevecht tegen jezelf aangaan. Zet ‘m op, hup AlyNederland.

  11. Buitengewoon! Niet slaan, maar wel keihard trappen voor Alyn – en de warme, hechte sfeer spat er minstens zo hard van af als de zweetdruppels. Kol haKavod voor alle inzet & karakter!

  12. Lieve Judy, eindelijk de tijd en rust genomen om je verslag te lezen. Prachtig verwoord. Helemaal zoals het was. Martin, Jenny, maar ook alle deelnemers bedankt voor de fijne tijd. Ik ben dankbaar dat ik er bij mocht zijn. Hoop er volgend jaar weer bij te zijn.

  13. Hoi Judy, wat een geweldige prestatie heb jij, jullie geleverd. Ik werd al moe tijdens het lezen. Knap hoor….op naar je volgende fietstocht.
    Ik blijf je volgen………(en jij mij😊)…..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *