Israël 2019 # 4 Bijzonder


Omdat er gisteren zo duidelijk verteld is dat er vandaag twee zware klimmen zullen komen , hebben 24 mensen besloten om met de touring mee te gaan . Vanochtend worden er weer batterijen granaten afgevuurd vanuit Gaza. Horen ook dat het luchtalarm bij Jeruzalem is afgegaan. Ben benieuwd of we morgen wel naar Alyn kunnen rijden . Ondanks dat ik twijfel en mijn onzekerheid me parten speelt, ga ik wel mee met de on road. Vertrekken wat later omdat één van de agenten zich verslapen heeft .

on road plus Arnold ,Shimon, Vera, Carina,Manja, Jaron, Joop en Bernard als missing link

De wegen zijn natuurlijk weer afgesloten en ik zwaai naar menigeen als ik langs een wachtende rij auto’s fiets . Leuk om te zien dat de Druzische mannen , met hun specifieke en uitgesproken snot , terug zwaaien. Er staat een hele harde wind en zoals gebruikelijk recht in ons gezicht . Dus omhoog voelt nog zwaarder aan . Merk pas hoe sterk de wind is als we naar beneden gaan en dan zelfs nog behoorlijk moet trappen . Zie een dode jackhals langs de weg liggen , zou dat die van Tim zijn ?

Trap de trappers rond in mijn eigen tempo . Na 10 km heb ik er vertrouwen in dat ik de goede keus heb gemaakt. Op de sticker, die ik vandaag op mijn tasje heb geplakt ,kan ik zien hoever we zijn en wanneer de klim is afgelopen. Omdat het nog wel even is en ik gelletjes in mijn achterzak heb , probeer ik er eentje te pakken . Wel even wennen aan de substantie, slik het uiteindelijk door. Kom na de eerste berg wel bij de eersten binnen. moet behoorlijk op adem komen en even bijtanken .

Wachten tot de groep weer compleet is en dan op naar berg twee. Deze klim lijkt wat steiler en is ook lang en weer die verdomde wind . Volgens mij hebben we deze weg van de week ook gedaan en dat lukte toen , dus ga er met vertrouwen tegenaan . Tel ondertussen mijn zegeningen  en hoop dat alle mensen om me heen hier , in Nederland en waar ook ter wereld, soms van dit soort momenten heeft . Fiets in gedachte verder. Avra en Miriam zijn ongelofelijk goede klimmers en halen me altijd in als we omhoog gaan, girlpower. Bij de pitstop voegen de mensen van de touring zich weer bij ons . Ben zo blij dat ik het gehaald heb , dat ik luid meezing met een paar liedjes die er te horen zijn.

Maak even een praatje met Gil , de politie agent . Als hij hoort dat Ophira hier woont vraagt hij of ze wel familie in Israël heeft . Zij kan anders hem altijd om hulp vragen . Gelukkig kan ik zeggen dat zowel de familie van Jaron als mijn familie goed op haar passen . We gaan met z’n allen verder . De plus doet vandaag wel dezelfde route maar zien we helemaal niet. Het is ongelooflijk maar werkelijk ook de snelweg wordt voor ons afgezet.

Stond zelfs in de krant , zodat mensen daar rekening mee konden houden en niet al te boos op zouden reageren . Maar hoor meer mensen toeteren om aan te moedigen dan wat anders . Na 43 km stoppen we aan de kant van de weg om het verkeer weer door te laten gaan . Zijn een flink stuk gedaald met af en toe een klimmetje. Horen straaljagers over vliegen . Heb geen internet dus weet niet hoe de situatie in het zuiden is . Maar dit is vast geen oefening . Volgens één van de politie agenten horen we vanavond of we morgen wel naar Alyn kunnen fietsen. Natuurlijk wordt er geen enkel risico genomen . Stoppen na 65 km op een mooie plek , waar de perfect verzorgde lunch weer klaar staat . Wat een geweldige organisatie is het toch .

Vanavond speciale avond , waar alle groepen weer samen komen . Morgen nadat we bij Alyn zijn aangekomen, gaat iedereen na de sluitingsceremonie zijns / haar weegs . Hoewel het echt heel erg jammer is dat er dit jaar veel minder Nederlanders zijn mee gegaan , weer een bijzondere ervaring. De plussers fantastisch gedaan . En Frank , Joeda en ik hebben de eer hoog gehouden bij de on road . Gaan met de bus terug naar Jeruzalem/ Jeroesjalaiem . Dan maar horen wat er allemaal in de wereld en nu dan vooral in Israël is gebeurd. 

Pas goed op elkaar en op jezelf !

Op weg naar Alyn

14-11-2019


Krijg vandaag gezelschap van Vera , Manja ,Jaron, Joop en Arnold .

Carina , Shimon en Bernard doen nog 14 km en 500 klimmeters extra . Het wordt straks al steil genoeg en maken ook meer dan genoeg klimmeters vind ik. Jeruzalem ligt op zeven bergen  en het revalidatiecentrum ligt bovenop één van hen . Elk jaar wisselt de route , de ene keer in het zuiden het volgende jaar in het noorden van het land . Dit jaar hebben we dus in het noorden gefietst . Zouden we in er zuiden hebben gefietst hadden we net zoals een miljoen Israëlisch in de schuilkelders gezeten . Er zijn tot nu toe meer dan 500 raketten op burgerdoelen afgevuurd. In de Nederland media hoor je hier nauwelijks iets van . Gisteren een mooie sluitingsavond .

Een jongen van 17 vertelde het verhaal dat hij 5 jaar geleden een kind was dat de medailles uitreikte . Hij zei dat de fietser  een held was door te fietsen en zo hem kon helpen verder te revalideren. De fietser zei dat hij een held was door zo zijn best te doen. Dit heeft hem getriggerd om ook te gaan fietsen . Dit jaar heeft hij meegedaan . Een staande ovatie was zijn deel . Jonathan Razel, een bekende Israelische zanger, trad op en vertelde dat ook zijn dochter heel lang behandeld is in Alyn . En de ouders van een jongetje dat van drie hoog uit het raam is gevallen, vertelden dat hun zoon na een tijd in coma te hebben gelegen , nog steeds vorderingen maakt in Alyn . Verdrietige en indrukwekkende verhalen . Gaan laat weer naar het hotel en het wordt dus een kort nachtje . Heb zware boven benen bij het opstaan en ook wel de kriebels voor de laatste zware dag .  Omdat ik veel met de Grumpy Roadster uit NY heb gefietst vraag ik of ze ook nog even op de foto willen . Nou dat ging Jeremy wel even regelen, en zo sta ik ineens tussen Dov en Michael en alle anderen die mee op de foto willen .

We vertrekken van een plaats waar we al eerder zijn geweest vlakbij Latrun . Vandaag doen er ook nog veel extra dagjes mensen mee , Fred , Ray uit Nederland en Mark op zijn crocs uit Engeland. We rijden eerst van Jeroesjalaiem weg . Weer een hoofdweg afgezet , zo goed gecoördineerd allemaal . In mijn gevoel duurt dit langer dan normaal , maar uiteindelijk nemen we de afslag naar het bos . De wegen zijn hier niet zo heel goed , dus extra op de weg letten. Ook hier staan de vrijwilligers weer om ons op gevaarlijke plekken te attenderen.

Fiets mijn eigen tempo en dat is niet zo snel . Weet wat er nog komen gaat . Maar raak gefrustreerd  als ik merk dat ik niet erg vooruit kom.  Kan een stukje achter Arnold aan , maar laat hem zijn eigen tempo gaan en weg is ie. Spreek de blubber in mijn benen even aan dat ze nog wel even door moeten zetten . Mijn schouders doen pijn en mijn rug vind ook dat ik niet zo moet overdrijven. Op een gegeven moment ga ik naar beneden . Heb nu pas door dat ik kilometers vals plat heb gereden . Na 30 km aan bij de pitstop, kom buiten adem aan  en moet echt even bijkomen . Ondanks dat het bewolkt is , is het warm . Drink heel veel en als ik me tegoed gedaan aan dadels , banaan en gedroogd fruit neem ik ook nog maar even een gelletje.

Fietsen samen met de plus verder 15 km naar de lunch , waarvan 5 km lang klimmen . Twijfel wel heel erg of ik volgend jaar weer mee zal doen . Zo zwaar , dat het op dit moment eigenlijk niet leuk meer is . Stop twee keer om mijn hart weer normaal te laten kloppen . Drink wat en neem nog een gelletje. Ga niet lopen want dat kost ook heel veel energie . Als alles weer gestabiliseerd is stap ik weer op . Na die 5 km nog 8km rolling hills , nou is niet alleen maar Rolling , vind het meer hills . Als ik wat adem over heb , praat ik wat mensen . Wordt soms ook door mensen die aan de kant staan of lopen aangemoedigd , zoals ik anderen ook op moeilijke momenten probeer aan te moedigen . Denk aan de woorden van Erez, de teamleider van de plus . Die zei dat wij misschien maar een paar dagen moeten afzien , maar de kinderen elke dag een gevecht moeten leveren . Ben heel blij dat ik de lunch op de fiets heb gehaald .

Horen daar dat  , mijn klasgenootje van de eerste klas lagere school , Joey bij de off road gevallen is en ook zijn sleutelbeen heeft gebroken , beterschap ! Samen met de challenge direct eerst een lang stuk naar beneden . Daar komen alle groepen samen en moeten we de laatste drie km klimmen tot Alyn .

Als we een beetje tegelijk aankomen gaan we op elkaar wachten zodat de groep in één geheel naar Alyn kan fietsen . Hoor op een gegeven moment dat we de 10% stijging gehaald hebben en dat de rest ietsje minder is . Probeer netjes te laveren tussen de mountainbikers en andere fietsers . Beetje aan de kant van de weg , maar gelukkig hoef ik niet af te stappen en kan ik tot het benzinestation op de fiets blijven zitten.Daar staan de anderen op met te wachten . Ben nu al emotioneel. Gaan al aan de Amsterdamse grachten en kol haolam koelo zingend naar Alyn.

Zie de Nederlandse familie , vrienden en bekenden staan . De cliniclowns roepen mijn naam ,grappig , Als we bij de kinderen komen die de medailles overhandigen zie ik de moeder van Or bij hem staan en zij herkend mij ook. We omarmen elkaar stevig en als zei me bedankt dat ik dit jaar weer gekomen ben zijn mijn tranen  niet meer te houden en laat me dus ook maar gewoon gaan .

Wat een variatie van kinderen zijn er die de medailles uitdelen . Het is een hele positieve chaos . Wat eten en drinken , familie nog een keertje kussen en me intens dankbaar voelen . Dat het gelukt is om ook dit jaar weer gesteund door zoveel lieve mensen deze missie te hebben kunnen volbrengen . Het eindresultaat wordt bij de slotceremonie genoemd . Er is om dit moment 2,5 miljoen dollar opgehaald. 

Aan iedereen waar ook ter wereld, nogmaals heel erg hartelijk bedankt dat jullie dit mogelijk hebben gemaakt !!

Dank en liefs

Zal binnenkort als alle foto’s , schema’s en filmpjes er zijn , deze bijvoegen . Waarschijnlijk over een week of twee het verhaal completer.

En nu heel hard nadenken of ik volgend jaar weer mee zal doen?!

Wens iedereen vooral Shalom!

liefs

Judy

21 gedachtes over “Israël 2019 # 4 Bijzonder

  1. Wauw judy en alle anderen, chapeau
    Van harte gefeliciteerd met deze enorme prestatie en wat een geweldig bedrag staat er op de teller
    Nu bijkomen en hopelijk weer veilig naar huis en uiteraard veiligheid voor je familieleden en bekenden😘

  2. Judy, door jouw verslagen te lezen, leuk gedaan, heb ik ook meegenoten (kan niet zeggen gefietst).
    Kol hakawod en vooral: volgend jaar weer!

    Ruth Weijel

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.