Alyn 2020 # 1 Corona Time

Alyn 2020 # 1 Corona proof

7-5-2020

Het is al weer een tijdje geleden dat ik mijn fiets gedachte opgeschreven heb. In eerste instantie was het weer in Nederland zo koud, nat en winderig dat er geen mogelijkheid was om veilig te fietsen . En nog voordat de fiets omstandigheden keerden , kwam Corona om de hoek kijken. Zoveel mogelijk thuis blijven , voorzichtig zijn, niet met z’n allen bij elkaar komen , minimaal ander halve meter afstand. Ja, hoe houd je dan je conditie op peil , kan je je voorbereiden op de Alyn 2020 tocht door het zuiden van Israël? Wordt er tegen die tijd al gevlogen , mogen we met een groep gaan fietsen ,zonder mondmaskers op? Natuurlijk een heleboel vragen en op dit moment nog meer onzekerheden . Het is pas mei, of het is al mei. Met de vijf daagse fietstocht doen mensen mee vanuit de hele wereld, fietsers , vrijwilligers , supporters . En dan heb ik het nog niet eens over de kinderen , alle medewerkers ,ouders en de vrijwilligers van Alyn die niet alleen uitkijken naar onze komst , maar die vooral de financiële boost ,de  donaties zo nodig hebben. Dus na verschillende wandelsessies bij ons in de buurt , vonden we het toch wel weer eens tijd worden om te gaan fietsen. Hoewel de fietsen natuurlijk wel al uitgepakt waren na onze tocht in november , moesten ze nog wel in elkaar gezet worden. Gelukkig kon Jaron alles weer , zonder iets over te houden , fixen. En dan komt het er toch weer op aan, lukt het nog , dit keer maar met z’n tweeën. Geen groep, geen afspraak bij ‘t Kalfje , geen koffie, thee , appeltaart bij de stop, geen verhalen , geen opbeurende woorden. Kortom kilometers maken , omdat we hopen dat de www.alynactive.org toch doorgaat. Oké , ik weet het elk jaar denk ik dit jaar is de laatste keer . Het op de fiets stappen is toch wel een dingetje , voornamelijk omdat je die heuvels , bergen , warmte hier niet kan trainen. Maar mijn grootste struikelblok is toch elk jaar weer het sponsor bedrag bij elkaar krijgen . Maar het moment dat de moeder van Or me vorig jaar in haar armen sloot en me influisterde hoe blij ze was me weer te zien , toen was eigenlijk al weer om.

Dus ga het dit jaar toch maar weer proberen op te pakken, niet wetende of het door zal / kan gaan. Dus toch weer op de fiets geklommen en tochtjes gaan maken. Maar er zijn meer Alyners die het niet kunnen laten om te gaan fietsen . En niet zo’n beetje ook . Het lijkt wel of de gemiddelde afstand minimaal boven de 70 km moet zijn. We zien op Strava hoeveel iedereen gefietst heeft , hoeveel records iemand gebroken heeft , we kunnen dus niet onder doen.

De eerste ritjes toch maar gewoon naar onze benen geluisterd en het wel geprobeerd op te bouwen. Ons verste tochtje was naar Noemi en Mike in Zeist , maar die 100 km was niet zo erg , omdat we een heerlijke lunch aangeboden kregen . Toen hadden we weer energie genoeg om terug te fietsen. Want verder nergens een tentje open voor een kop thee en een versnapering.

Jaron heeft zijn tempo aan mij aangepast en zo kwam ik toch altijd weer thuis. Nog wat kortere stukjes, let wel minimaal 50 km gefietst. Een keer met het laatste stukje door de corona geteisterde stad Amsterdam. Waren net niet voor de bui binnen.

Jaron heeft zijn tempo aan mij aangepast en zo kwam ik toch altijd weer thuis. Hoewel we het niet altijd droog hebben gehouden .Ook heel wat gewandeld in de tussentijd en dan heb ik genoeg tijd om wat mooie , grappige foto’s te maken .

17-5-2020

Het RIVM heeft toegestaan dat je met z’n vieren maximaal mag fietsen en ik mocht met Vera , Manja en Carina mee. Kan je wel vertellen dat ik dat wel heel erg spannend vond. Deze dames hebben het afgelopen jaar de on road plus gereden . Heb duidelijk aangegeven dat ik absoluut out of their league was , maar ze durfden het wel met me aan .Vera had de route bedacht , om 9.30 afgesproken bij de brug bij Ouderkerk. Eerst 10 km richting Abcoude om Vera op te pikken. John staat er ook maar die gaat een andere route fietsen.  We zijn nog niet de hoek om en stoppen even om bij een bekende van Carina aan te bellen of Ruben begroet ons. Hij gaat ook, maar alleen, een rondje . De bedoeling is om naar Oudewater te fietsen , wordt ook wel het heksendorp genoemd. Prachtige route , nauwelijks stoplichten en Vera weet heel goed de weg. Kan even tussen de dames in fietsen en dan kan ik het goed bijhouden. Heb hier volgens mij nog nooit gefietst , maar het is prachtig. Het is mooi groen en er zijn ook velden met prachtig gekleurd helmgras en gele bloemen en hele mooie huizen en boerderijen . Maar het tempo is hoog , ik durf  mijn fototoestel niet te pakken. Let ook erg goed op de weg ,  de dames gaan zo hard dat ik nauwelijks om me heen durf te kijken .First things first en dat is bij de groep proberen te blijven. Manja houdt me goed in de gaten en als de afstand te groot wordt neemt ze me mee op sleeptouw. Maar ook zij is zo’n krachtige fietser dat ze af en toe aan het einde van een lange weg op me moeten wachten. Het is prima te fietsen , mensen houden wel afstand , hoewel ik zeker weet dat het geen anderhalve meter is. Na 45 km komen we aan in Oudewater .

Hier werd in de middeleeuwen  beoordeeld of je een heks was . Als je bij het wegen te licht bevonden werd je bestempeld als heks en kwam je aan je einde op de brandstapel. Dat waren nog eens tijden . Het mooie stadhuis uit 1580 heeft het in ieder geval wel overleefd. Nog even op de foto met Swiebertje   . Oudewater was het decor voor de openluchtopnames van de televisieserie.    Natuurlijk heb ik het volgende kwartier het liedje van “daar komt Swiebertje “in mijn hoofd . Hebben even onze meegebrachte bananen opgegeten en wat gedronken. En daarna zoals Carina zegt “nu ga ik op mijn Tomtom naar huis invoeren “. Klinkt natuurlijk goed , maar dat zijn nog eens 45 km. De wind is ondertussen aangewakkerd en het zal weer eens niet , maar natuurlijk grote stukken wind tegen . De omgeving is echt de moeite waard , ware het niet dat we er naar mijn idee met een noodgang voorbij fietsen . Wel nog even een foto stop bij het kasteel de Haar in Haarzuilens.

Bij elke 5 km geeft mijn Garmin een piepje en zo tel ik af en toe op , en af en toe af. Vera neemt de afslag Abcoude en wij fietsen samen door tot ‘t Kalfje . Dan toch nog even zo ver doorfietsen dat er uiteindelijk 95 km op mijn teller staat . Behoorlijk gesloopt , de spieren in mijn rug hebben het voornamelijk zwaar te verduren gehad. Maar dat mag de pret niet drukken , lekker een nachtje slapen en dan vooral voor  iedereen gezond weer op !

Hemelvaartdag

21-5-2020

Een vrije donderdag met prachtig weer voorspeld. De richtlijnen van het RIVM zijn wat versoepeld en daarom wordt er besloten dat we in een groter , maar nog steeds klein groepje te gaan fietsen . De heren Joeda en Jaron voegen zich bij Carina, Manja en mijzelf. 9.00 Uur bij ons vaste afspreekpunt omdat het anders misschien te warm wordt. Jaron heeft een route uitgezocht en dat keurig op zijn frame geplakt. Eerst maar weer naar Uithoorn , doel is naar de Meije te fietsen . En meteen gaan ze weer als een stel losgeslagen dwazen in de hoogste versnelling . Wat gaat het hard , hebben zij niet door dat we wind tegen hebben. Even op adem komen in Uithoorn en dan weer verder . Het is en blijft prachtig in Nederland , zeker als het zonnetje zo lekker schijnt en alles nog zo groen en gekleurd door de bloemen eruit ziet .

Blijven wel voor het grootste gedeelte bij elkaar .Er zijn veel fietsers op de weg. Ook best wel grotere groepen racefietsers. En veel mensen die er gewoon even lekker op uit gaan en blij zijn met het mooie weer en wat meer vrijheid om te gaan en staan waar je wilt. Het grappige is eigenlijk dat iedereen vond dat we heel erg hard aan het rijden waren , maar niemand wilde toegeven dat het wel ietsje minder kon, ik wel hoor . Maar ja , dat is natuurlijk niets nieuws . Na 35 km gestopt bij een galerij die nu dienst deed als cafetaria. Veel fietsers maakten daar dan ook maar dankbaar gebruik van. Banaan en een heerlijke beker chocolademelk.

En we gaan weer verder naar de Meije . De schapen laten zich niet storen door de fietsers die langs komen , ze zijn wel wat gewend . Zo beeldig  al die jonge beestjes, we zien veel kleine eendjes , veulen, kalfjes . Als we door  weggetjes door de velden rijden lijkt het soms net alsof je door een veldboeket rijdt . Ondanks dat we doorfietsen vind ik dat wel rust geven. Wat ben ik weer dankbaar dat we gezond van lijf en leden zijn dat we dit allemaal kunnen doen , ook in deze onzekere tijden. Bij Vrouwenakker nog even een stop en geef mijn rug even de gelegenheid om een beetje te ontspannen. De rest van mijn lichaam heb ik toch nog redelijk onder controle. Na meer dan 75 km vind ik het weer mooi geweest voor een doordeweekse  donderdag.  Ga maar even rustig thuis buiten op een bankje zitten, even bijkomen.

Voor iedereen blijf vooral allemaal gezond  and stay safe !!

Judy

2 gedachtes over “Alyn 2020 # 1 Corona Time

  1. Wat een doorzettingsvermogen weer! Knap! En wat een prachtige foto’s heb je erbij gezet. Heerlijk om te zien. Geniet ik van =)
    Love you!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.