Alyn 2018 # 7 Italfun

25-5-2018

Er staat vandaag een berg op het programma, maar er is ook een mogelijkheid om deze te vermijden. Maar het ging gisteren zo goed en die berg heb ik al eens eerder beklommen , dus ik ga het vandaag proberen. Vandaag rijdt Daniel een Italiaanse vriend van Tim uit Milaan voor het eerst mee . We gaan hem proberen te overtuigen om in oktober ook met Alyn mee te fietsen , www.alyn.org .  Eerst moeten we al bijna 25 km fietsen voordat we de berg op kunnen/ mogen . Ga op tijd in mijn laagste blad zitten en probeer mijn verstand op nul te zetten en rustig naar boven te klimmen. Het busje rijdt echter niet achter ons , want die rijdt achter de mensen die onderlangs gaan, dus daar kan ik niet instappen. Mijn verstand gaat weer aan als we al een aardig eindje op weg zijn. Besef me hoe gezegend ik ben om dit allemaal mee te kunnen maken. Ik ben G.d zij dank gezond van lijf en leden en denk aan de mensen die niet zo “rijk “zijn ,dat ze dit kunnen. Hoop met heel mijn hart dat ze snel goede berichten krijgen. De stilte is bijzonder, je hoort de vogels fluiten, zie een salamandertje over de weg schieten. Gelukkig ziet de roofvogel die rondjes vliegt op zoek naar prooi het niet. Vanochtend vroeg kwam er een helikopter vlak over het hotel vliegen, nu hoor ik dat weer. Zie net in een bocht een helikopter opstijgen, deze brengt spullen van de weg naar een tegen de heuvel opgebouwd huis . Zie nog wel mensen voor me fietsen en weet ook dat er nog wat mensen achter me aan komen. Vorig jaar , herinner ik me, stapte ik net voor de top van mijn fiets om even bij te komen. Denk dat ik nu weet waar die top is en trap in een rustig , maar gestaag tempo door. Plotseling staan daar al een groot deel van de mannen .

Heb het hoogste punt dus al bereikt van de Monte Marcello, maar dat is niet de plek waar we vorige keer gestopt zijn. Wil even een foto maken van iedereen die de berg beklommen heeft. Wil Pietro , Italiaanse fietsvriend van Martin die meefietst vragen om een foto te maken. Maar hij gaat gezellig bij de groep staan. Mijn Italiaans en zijn Engels zijn dus niet afdoende . Wil ook wel graag op de foto , want ben blij met mijn prestatie. Maar de Italiaan die langs fiets houdt eerst het fototoestel achterstevoren en blijkt daarna het knopje niet ingedrukt te hebben. Sorry, geen bewijs dus dat ik boven ben gekomen ,op de fiets. We fietsen een stukje naar beneden , blijkt Bernard een lekke band te hebben.

 

Wordt verwisseld , maar wij gaan vast voor de snelle jongens uit.  De berg blijkt nog een aantal klimmen te hebben, nou vooruit dan maar . Drink tussendoor het water dat ik in mijn bidons heb meegenomen. Het lijkt echter net of alles wat ik in mijn mond giet er meteen via mijn rug er weer uit loopt. We gaan nog door twee tunnels voordat we door La Spezia fietsen, Keurig achter elkaar , want de auto’s rijden hier ook gewoon door. Martin wacht op ons 12 km voor Portovenere , waar we gaan lunchen. Maar dat blijkt ook een weg te zijn die omhoog gaat .

Terwijl dit plaatsje , als één van de Cinqueterre plaatsjes , aan de zee ligt. Het gaat door dorpjes die beeldig zijn en nog zo authentiek . Het is er druk met auto’s en de wegen zitten vol gaten.  Je moet je handen dus goed aan het stuur hebben en af en toe je billen van het zadel halen. Je wordt zo flink door elkaar gehusseld . Wat opvalt is dat er wel veel wegen opnieuw geasfalteerd zijn en de weg naar Portovenere is nu één richtingsverkeer geworden , wat het een stuk veiliger maakt. We genieten daar van een heerlijk broodje en wat te drinken.

Vlnr Aad, Maurits,Shimon, David, Paul,Robin, Daniel, Marion, Joseph, Daphna, Jacques, Marijke, Bernard,Jaron, Tim, Judy en Martin

Nog even de traditionele foto en dan stappen we weer op de fiets. Ook weer één richtingsverkeer naar la Spezia , maar die gaat wel omhoog. Mijn broodje tonijn heeft mijn kuiten nog niet bereikt , dus het is best wel zwaar. Shimon heeft nog even een lekke band , gelukkig rijdt Marco erachter , Shimon heeft ons zo weer ingehaald. Boven op de berg checken we nog even hoe Dumoulin er voor staat in de Giro, hij heeft op dat moment kans op de roze trui. We fietsen nog wat klimmetjes en dalen ook weer af naar zeeniveau. Fiets een stukje achter Robin en Daphna aan . Er wordt me verzocht wat meer aan de rechterkant van de weg te rijden, probeer zoveel mogelijk gaten in de weg te vermijden en die zitten juist aan de zijkant van de weg. Kan op een gegeven moment de aansluiting even niet meer vasthouden , door de stoplichten die op rood staan. Oké , als er alleen maar zijweggetjes vanaf het strand zijn rijd ik door. Hoor opeens een behoorlijk gekraak, zie eerst een grote tak vallen in een park en de boom valt erachteraan, Gelukkig staan er hekken omheen, Aad, Paul, Tim, Arnold en Daphna staan aan het begin van de boulevard te wachten. De meesten hebben geen water meer, er wordt dus maar wat druivensuiker gegeten en het water wordt verdeeld. Nog één lange weg naar Forte, maar wel zo’n 10 km en we hebben er al meer dan 95 opzitten. Fiets tussen twee motoren door als het stoplicht weer eens op rood staat, Daphna maakt me erop attent dat de politieagent aan de overkant het gelukkig niet gezien heeft. Ben er zo langzaam maar zeker wel klaar mee. We komen bij de pier van Forte aan en er wordt geopperd om  even een ijsje te gaan eten , omdat we op het busje met onze tassen , moeten wachten. Mijn eerste ijsje deze vakantie , smaakt heerlijk ,dank je wel Paul. Verder naar het hotel waar Daphna een grote verrassing te wachten staat, Eytan( haar man) is als surprise naar Forte gekomen. Iedereen gaat zich klaar maken voor de traditionele sjabbat bij Martin en Jenny thuis. Wat altijd al een feest op zich is. Morgen naar Lucca  en dan zondag weer naar huis. Maandag weer aan het werk, maar dat lijkt nu nog ver weg.

 

26-5-2018

Wat was het weer bijzonder gisterenvond. Met een echte sjabbat viering  en een mooie speech van Mike , waarbij hij iedereen bedankt , zelfs in het Italiaans , die zijn best heeft gedaan om deze vijfde Italfun weer tot een groot succes te maken.

Vanochtend nog één tocht naar Lucca en dan kunnen we de fietsen weer in de fietskoffers doen. Martin heeft vol trots zijn nieuwe fiets shirt aangetrokken. We gaan vandaag ook de Monte Bagno beklimmen. Dacht ik nou net dat we dat gisteren al gedaan hadden. Maar dat bleek de Monte Marcello geweest te zijn, logisch dat ik die gisteren niet herkende . Mijn bovenbenen zijn zwaar , gelukkig is het weer goed , dus mijn spieren zijn al snel warm. Na 18 km begint de klim, is dik vier km en gaat gestaag omhoog. Vorig jaar fietste ik 5 km per uur omhoog , dus schat in dat ik er zo’n 45 minuten over ga doen.  De eerste Italiaan die me voorbij zoeft zegt , forza, Dat zal ik vast nodig hebben ,de ciao en andere verhalen in het Italiaans neem ik ook ter harte .Maar het gaat veel beter als vorig jaar , zie mijn metertje regelmatig op 10 staan. Vind dat ik om 10.30 op mijn metertje mag kijken hoeveel ik al heb afgelegd. Voel af en toe mijn vingers tintelen en mijn spieren in mijn nek verkrampen, maar dat mag de pret niet drukken.

Hand even los van het stuur en het bloed stroomt gewoon weer naar mijn vingers .Ineens fietst Tim ons tegemoet en zegt tegen Daphna en mij dat we nog 500 meter moeten. Ook Martin geeft aan dat we nog maar één bocht omhoog moeten. En ja hoor, daar is inderdaad het uitzicht dat ik gisteren verwachtte.

Daar is het vogeltje en Daphna

We gaan nu natuurlijk ook weer naar beneden, dat gaat hard , maar heb mijn handen goed op mijn remmen, dus daal voorzichtig af. Maar het is niet alleen het dalen dat hard gaat er wordt gewoon ook hard gefietst. Arnold is de oudste fietser van het stel , hij is zelfs boven de 75 , maar fiets altijd in de voorste regionen van de ploeg. Ook Shimon is zo’n geweldenaar , waarmee ik alle andere fietsers , zowel de dames als de heren niet tekort wil doen.

Stond op een terrasje , dus..

Vul nu wel mijn bidons het is warm en de zon schijnt ons toe. Aangekomen in Lucca fietsen we eerst nog een rondje op de stadsmuur , voordat we op het grote plein gaan lunchen. We maken onze traditionele foto op het plein, waar ook een prachtig beeld staat. We horen Nederlands en vragen aan deze mensen of ze even een groepsfoto willen maken.

Nee, we zijn niet helemaal uit Nederland komen fietsen. Als Martin uitlegt  waarvoor we trainen, krijgt hij 5 euro voor Alyn, zo bijzonder . We gaan op weg richting Viareggio , waar Marco  ( de fietsenmaker) ons een ijsje wil aanbieden. Eerst nog een stuk vals plat en dan alleen nog maar vlak. Nou dat vals plat is wel heel vals. Wat een rot eind , er lijkt geen einde aan te komen. Voor wie doe ik dit eigenlijk, wanneer zal ik stoppen en wat gaan drinken. En als ik toegeef dat mijn hart wel heel erg te keer gaat en het echt wel heel warm is stap ik even af om wat te drinken en weer een normale hartslag te krijgen. Ook Daphna is even afgestapt om bij te komen. Zeg haar dat het waarschijnlijk weer 50 meter voor de top is , weet niet of ik mezelf geloof , maar stap toch weer op. En verdorie het is inderdaad de bocht om en daar zitten de eersten al.

Ook Daniel komt boven op de fiets , hij heeft heel lang niet meer gefietst , Jaron heeft hem gestimuleerd om boven te komen. Zo zijn wij ook jaren geleden begonnen. Nu inderdaad verder redelijk vlak en blijf heerlijk achter Shimon aan rijden, we rijden allemaal keurig achter elkaar . Tot Fappani waar we genieten van het ijs door Marco getrakteerd.

Nu nog 10 km naar het hotel, maar met de wind tegen en toch al 77 km in de benen , doen we het redelijk rustig aan. Als ik Strava uitzet , zie ik dat ik inderdaad aardig wat oude records heb verbroken . Denk iedereen wel , want we hebben behoorlijk hard gefietst. Fietsen naar Biemme om de fietsen weer reisvaardig te maken. Vanavond nog ons afscheidsdiner op een prachtige plek , met fantastisch uitzicht. Om deze dagen in stijl af te sluiten.

Dit alles helemaal perfect georganiseerd door Jenny en Martin, zoals we zeiden het was all-inclusive .

Daniel heeft gelukkig besloten om ook mee te gaan naar Alyn , www.alyn.org.  Dus als er nog andere gegadigden , of mensen die interesse hebben, laat het één van ons alsjeblieft weten. Ook dat is een ervaring die je eigenlijk niet wil missen. En we hebben zelfs het plaatselijke krantje in Forte gehaald , met foto’s. Bij de vorige verslagen zijn ook nog wat foto’s toegevoegd.

En als je Alyn  financieel wilt steunen , heel graag . Iedere deelnemer moet een behoorlijk sponsor bedrag meenemen. Dus als je iemand persoonlijk wilt steunen zet dan ajb haar/ zijn naam bij het bedrag dat je naar dit fiscaal aftrekbare rekening nummer stuurt . Alyn NL63ABNA0608247529 Dank je wel , namens de kinderen en de deelnemers .

3 gedachtes over “Alyn 2018 # 7 Italfun

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.