Alyn 2018 # 5 Amstel

 

10-5-2018
Dinsdag is het een mooie zonnige dag en ga met Liesbeth wandelen naar het Amstelpark, naar de bloeiende rododendrons, prachtige kleuren en verschillende bloemen, heerlijk de lente om ons heen. Bij het lopen wordt er  op een hele andere groep spieren en beroep gedaan.

Donderdag, dit keer niet met het vertrek vanaf het Kalfje en ook niet op een zondag, het is Hemelvaartsdag . We checken de hele week al het weerbericht in Limburg. We zijn van plan met een klein clubje naar Maastricht te gaan en daar een route van de Amstel Gold race te gaan fietsen. Allemaal ter voorbereiding voor Italië met als slot apotheose de 5 daagse fietstocht voor , en een gedeeltelijk met , de kinderen van Alyn, www.alyn.org . We wachten met het kopen van de treinkaartjes tot woensdagmiddag als blijkt dat het wel koud zal zijn maar niet gaat regenen. Er is ook een ploeg van Maccabi die de klim classic in Limburg gaat doen, altijd baas boven baas. Bij vertrek hoost het in Amsterdam , maar nemen toch vol goede moed de trein om 8.19 vanaf het Amstelstation. Het is vreemd om Nederland zo te doorkruisen, je ziet het landschapen en de huizen veranderen. Zien de aspergevelden , sommigen nog bedekt , anderen al leeg gestoken. Om 10.30 aan in Maastricht , kleden ons om en aan , want ook in het zuiden van het land is het behoorlijk fris. Manja ,Vera,John, Marijke, Jacques ,Jaron en ik gaan route 3 doen van de Amstel Gold Race. Dit houdt in een behoorlijk aantal bergen die ook nog allemaal een naam hebben. John die de route heel goed kent en Jacques gaan op hun eigen tempo. Er beginnen wat druppels te vallen en ik vraag me toch maar weer af waarom ik dit ook alweer doe. Zelfs na de eerst berg twijfel ik of ik mijn windjasje uit zal doen.

Het is wel zwoegen , hijgen en puffen om boven te komen , maar zodra je stil staat is het al weer snel koud. De route staat goed aangegeven , maar het is altijd handig als iedereen voor je fietst , weet je zeker welke kant je op moet. Heb geen lens in en zie de bordjes wel , maar de nummers zie ik pas op het laatste moment. Voor de Kruisberg ligt ineens de ketting van Vera eraf. Ben net 5 meter op de berg en vraag of ik moet helpen. Manja is er al bij en zij zijn samen veel handiger. Maar verder fietsen lukt niet omdat het te steil is. Fiets dus weer terug naar onderop de berg en probeer het opnieuw. Ben een aardig stuk op weg, maar krijg mijn trappers bijna niet meer rond gedraaid, 5 km per uur ga ik .Besef me dat ik beter kan afstappen, voordat ik omval. Het is ook te druk op de berg om zigzaggend naar boven proberen te komen. Manja doet hem 2x omdat ze hem helemaal omhoog wil fietsen. Even op adem komen en dan weer verder.

Gelukkig zijn er ook flinke afdalingen , maar besef maar al te goed dat er dan ook binnenkort weer geklommen moet worden. Zoals dat heet het gaat op en af , ook met het doortrappen. Klinkende namen als Eyser –en Fromberg worden stapvoets , maar wel op de fiets beklommen. In één van de dorpjes houden we nog even stil omdat er een fanfare in aantocht is. Het ziet er mooi en indrukwekkend uit , ze lopen 50 meter door het dorp , ze slaan meteen een zijstraat in en verdwijnen uit het zicht . Geen idee dus wat die bebaarde , ernstig kijkende mannen en vrouwen bedoelden met deze optocht.

We lunchen in Gulpen , waar de uitbater John , Lambik noemt. Ik schiet in de lach, ik ken mijn klassiekers , zoals Suske en Wiske. Vind het wel brutaal , maar moeten toch wel wat energie tot ons nemen , want er staan nog wat bergjes op het programma. Er wordt een aardig percentage geklommen. Het verschilt natuurlijk maar gaat zelfs tot 20%. Later zie ik op Strava dat ik persoonlijke records heb gebroken. Oké, fiets nu 6km per uur naar boven in plaats van 5 km per uur. De Keuterberg , daar ben ik niet tegenop gewassen. Probeer het een stuk, maar als ik naast me en jonge fietser in een gestroomlijnd pak en een professionele fiets hoor dat dit hem zwaar tegen valt , is het voor mij meer dan genoeg en ga ik verder lopen.

Niet getreurd alle andere bergen haal ik wel. De Cauberg heb ik al eerder gehaald en dan werkt de psyche ook mee. Wil me niet laten kennen en weet dat ik het kan dus sleep mezelf naar boven. Manja heeft de verlossende mededeling dat we nog maar één berg te gaan hebben, de Geulhemmerberg met 7% stijging. Ik roep vrolijk dat ik daar echt geen zin meer in heb, maar doe het natuurlijk wel.

Eindelijk is dan Maastricht in zicht .En als we dan om 18.00 uur weer ongeschonden in de trein zitten , ben ik vermoeid , maar zeer voldaan. Nog nooit zo vroeg in het seizoen heb ik al zulke klimmen gemaakt . Verheug me ( bijna ) op de fietstochten in Toscane . Eerst nog maar een paar rondjes vanaf de Amstel.

Vandaag is het Moederdag en hebben we door de slechte weersvoorspellingen niet gefietst. Hoop natuurlijk intens dat het voor iedere moeder en voor elk kind een fijne Moederdag is geweest. Ben me heel goed bewust dat dit niet voor iedereen het geval is. Maar hoop dat er voor iedereen lichtpuntjes zullen zijn. Wij willen de kinderen van Alyn en hun moeders en vaders , in oktober ook wat lichtpuntjes bieden, daarom doen we mee aan de internationale fietstocht. Wil je al een bijdrage doen voor de kinderen van Alyn, natuurlijk kan dat op NL63 ABNA0608247529. En meefietsen , kan ook natuurlijk .

Voor nu, heb een mooie week,
Judy

3 gedachtes over “Alyn 2018 # 5 Amstel

  1. Je leest altijd over ‘toen Mozes van de berg kwam’, maar nu ik dit verslag heb gelezen moet het toch ook moeilijk geweest zijn om erop te komen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.