Alyn 2018 # 19 Hard

# 19 Hard

Wat gaat het allemaal hard . Nog maar drie weken en dan beginnen we officieel aan onze zesde Wheels of love. En als je je afvraagt waarom we zo vaak meedoen, ik zal het proberen uit te leggen. Je fietst vijf dagen lang met een internationale groep mensen die allemaal hetzelfde doel nastreven. Alle kinderen van Alyn, zonder onderscheid van achtergrond qua religie, afkomst , leeftijd en kleur, worden op een zo goed mogelijke manier geholpen. De redenen waarom de kinderen bij Alyn zijn is heel divers. Bijvoorbeeld een geboorteafwijking , na ongelukken, ziektes , aanslagen of andere ellende. Je meldt je , meestal een paar dagen voor de tocht , welke op zondag begint, , in het Alyn revalidatiecentrum. Dan word je al emotioneel gegrepen door de kinderen met zichtbare en onzichtbare problemen. Kinderen in rolstoelen, looprekjes ,aangepaste fietsjes en andere hulpmiddelen,www.alyn.org.

Maar het enthousiasme dat er weer een Wheels of Love is, straalt er aan alle kanten af. Zowel bij de kinderen , de ouders, verpleging , therapeuten en niet te vergeten de vrijwilligers. Beneden in de kelder staan de fietsenmakers klaar om onze meegebrachte fietsen weer in elkaar te zetten. Boven zijn de vrijwilligers heel druk bezig om alle T-shirts en andere praktische zaken uit te delen. Er staat eten en drinken klaar. Je kan je inschrijven bij Facebook , zodat de foto’s die onderweg gemaakt worden direct geplaatst kunnen worden. Maar het allermooiste is de kinderen die genieten van de hectiek in hun anders zo gestructureerde centrum. De eigen gemaakte koekjes die op het blad van de rolstoel staan, de bekende gezichten, de omhelzingen , de meegebrachte cadeautjes die in een grote doos worden gestopt voor de kinderen, waar al in gekeken wordt en soms al iets uit gepakt wordt. Het wordt allemaal met zoveel enthousiasme gedaan en gebracht . Het werkt aanstekelijk en geeft zo’n positief gevoel. En dan heb ik het nog niet eens over hoe leuk het is om de fietsers te zien die je van andere jaren herkend. Mensen , op dit moment 487,die allemaal vakantiedagen hebben opgenomen, allemaal geprobeerd hebben om zoveel mogelijk geld op te halen en allemaal hard getraind hebben om maar niet in die bezembus te moeten. Want tijdens de on -road en challenge tochten worden de wegen afgezet door de politie. Je moet echter wel mee kunnen fietsen en een bepaald tempo hebben. Als het je even niet lukt , het is even te zwaar ,of je hebt even geen zin meer dan word je soms gesommeerd om in de bus plaats te nemen. Dat wil je natuurlijk niet maar ze kunnen de wegen niet te lang vrij houden. Maar geen probleem,bij de volgende stop kan je gewoon weer op de fiets stappen en is iedereen weer blij dat je mee fietst. De meeste automobilisten vinden het wel bijzonder om zo’n grote groep gele fietsers langs te zien komen en herkennen soms het doel. De enkeling die boos wordt heeft , jammer maar helaas, gewoon pech. Iedereen probeert elkaar te stimuleren om door te gaan. Een praatje terwijl je eigenlijk geen adem meer over hebt of heel af en toe een muziekje , zodat je je gedachten even op iets anders kan richten als die ellenlange weg omhoog. Kortom dit zijn een heleboel redenen om ook dit jaar weer mee te doen, want dan heb ik het nog niet eens over het uitzicht gehad. Dit jaar dus door de woestijn ,www.alynactive.org. Dus ook vandaag nog maar even op de fiets. Het is 7 graden , wel even wat anders als in Israël, maar dat mag de pret niet drukken. We starten samen met de snelle jongens van Maccabi Cycling. Wat gaan die hard en ze hebben het niet eens door . Bij Vinkenveen splitst de groep en gaan wij een andere tocht maken. Maar Marja, Joeda, Ron , Ingrid, Arnold , Manja, Jaron en Marijke rijden ook heel hard . Op een gegeven moment denk ik , gelukkig er fietst nog iemand achter me, blijkt het mijn eigen schaduw te zijn. Gelukkig houdt Jaron me in de gaten , zodat ik niet verkeerd rijd. Kan aanhaken en probeer bij te blijven, wat redelijk gaat als ik niet gelost wordt, omdat ze zo hard gaan tegen de wind in. We stoppen even bij Haarzuilens.

Nemen de nieuwe fietsbrug bij Nigtevecht over het Amsterdam-Rijnkanaal.

Langs het kanaal staat echter ook een behoorlijke wind en het zal net iets boven de 10 graden zijn, nu zonder zonnetje. Het einde is in zicht dus we houden de moed erin. Op mijn tellertje staat 83km , bij thuiskomst zie ik dat mijn telefoon , dus Strava, waarschijnlijk door de kou is uitgevallen en zie ik niet de volledige route . Verder geen leed heet dat dan.

Kortom als het volgende week goed weer is zal het de laatste tocht voor Israël zijn. Dan gaan de fietsen uit elkaar in onze nieuwe fietskoffers en gaan we ons verder geestelijk voorbereiden.

Nogmaals DANK aan alle gevers , elk bedrag is meer dan welkom en wordt echt door iedereen in hele grote mate gewaardeerd. Zonder deze steun heeft het voor ons geen zin om te fietsen. Wil je tijdens de Israëltocht ook de nieuwsbrief ontvangen, meld je dan ajb onderaan de site aan.
Heb allemaal een hele gezonde, mooie en ontspannen week en geniet er bewust van !

Warme groet,

Judy

NL63 ABNA0608247529 is het rekening nummer, zet er ajb een naam bij als je iemand persoonlijk wilt sponsoren .

 

5 gedachtes over “Alyn 2018 # 19 Hard

  1. Wat heb je weer een mooi verslag gegeven van jullie fietstocht en laten zien hoe gemotiveerd jullie zijn om voor de kinderen, die het zo nodig hebben , iedere week bij mooi en minder mooi weer te trainen om in Israël
    Jullie doel te bereiken.
    Veel succes en hoop dat iedereen het busje ver achter zich laat.
    Jeannet

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *