Alyn 2017 – Ons einddoel Alyn

Donderdag 2-11

Gisterenavond een hele mooie ceremonie gehad. Eerst sprak de ambassadeur van Amerika. Er doen veel Amerikanen mee met deze fietstocht, maar niet iedereen was zo gecharmeerd van de politiek getinte speech van deze door Trump geïnstalleerde ambassadeur. Dit jaar hebben zeven Nederlanders hun gele jasje gekregen .

Martin,Gerard.Mike. ik, Jaron, Ron en Esther

Een aantal Nederlanders heeft deze al jaren en krijgen dan een jaartal om op hun jasje aan te brengen. Nederland heeft ook een Award gekregen . Omdat we na de Israëlisch en Amerikaanse groep het grootst aantal deelnemers hebben. 10 jaar geleden is Mark Eijlenberg hier mee begonnen en het is uitgegroeid tot grote groep enthousiaste deelnemers. Elk jaar doen er gelukkig weer nieuwe deelnemers mee , echt geweldig hoe zij hebben meegefietst. Je wordt naar mijn idee ook helemaal enthousiast als je ziet hoe alles geregeld is en wordt en het einddoel is helemaal bijzonder . Je ziet waarvoor je het doet en waar al het sponsorgeld naar toe gaat. Natuurlijk jammer dat een aantal vaste fietsvrienden – en vriendinnen dit jaar niet mee is gegaan. Hopelijk lukt het volgend jaar wel weer. Na de ceremonie was er een optreden door twee orthodoxe mannen op gitaar , die mee hadden gedaan met een programma zoals X- factor en ver zijn gekomen. Maar veel mensen waren moe en wisten dat de laatste dag erg zwaar zou worden , dus gingen richting bed. Ik wil even kijken naar alle foto’s van de avond en kom tot mijn grote schrik tot de ontdekking , dat er geen één foto meer op mijn toestel staat.  Werkelijk geen één. Ik weet ook dat ik niet echt technisch ben , maar weet ook zeker dat ik niet geen knopje heb ingedrukt om alles te verwijderen. Jaron kijkt erna en begrijpt niet wat er gebeurt is , of wat ik gedaan heb. Er maakt zich een lichte paniek van mij meester. Begrijp dat er op dit moment helemaal niets aan te doen is  en na de verhalen van enkele kinderen die behandelt worden bij Alyn gezien te hebben, relativeer ik de boel. Gelukkig verschijnen er op de Alyn app foto’s van de uitreikingen. Wekker om 6.00 uur om om 7,30 in de zitten richting Latrun, mini Israel om daarvandaan te starten. Hier starten ook de mensen die één dag meefietsen. De mountainbikers gaan als eerste van start , vooraf gegaan aan wat shofar ( ramshoorn) tonen. Gaan klaar staan voor vertrek. Kom tot de ontdekking dat ik mijn handsschoenen ergens heb laten liggen, vervloek mezelf en heb geen idee waar ze kunnen liggen. Marja geeft me een goede tip. er staat verderop een kraampje waar je spullen van Alyn kan kopen ,  ook fietshandschoenen. Dus ik ren zo goed en zo kwaad als dar kan op mijn fietsschoenen met mijn creditkaart daar naar toe. Start over 5 min. Wel handschoenen maar alleen in maat Large. Vooruit maar beter dan niets .

Mountainbikers Ashley, Ron, Manou, Paul en Simon  Dan- Louis uit Zweden.

Gerard, Huub,Martin,Tim en Yaron , the Challengers !

Ben op tijd om met de groep te starten. Bedenk me wel dat dat dit soort dingen vaak in drieën komen, maar begin vol kriebels aan onze laatste, ultieme  tocht dit jaar , op naar Het Alyn revalidatie centrum. Het eerste gedeelte is vals plat , dat heb ik ingecalculeerd. Een grote verkeersader is helemaal afgezet voor ons. Als we nog redelijk vlak rijden valt er spontaan een bidon van mij op de weg. Ik bedenk me even of ik terug zal rijden of hem maar zal laten liggen. Ach, ik ga wel eens vaker tegen de draad in. Dus ik keer om en haal hem op. Vera fietst langs me en roept :”dat is drie”. Ik ben door deze woorden helemaal gerust gesteld. Moet “alleen maar ” nog zo’n 1300 klimmeters maken. We klimmen en klimmen , langzaam , langzaam en na 18 km hebben we een pitstop. Ben heel blij dat ik het helemaal op de fiets heb kunnen doen. Kan wel zeggen dat het lijkt of het fietsen , vooral de berg op ,steeds beter gaat. Zwaar is het absoluut , maar ook de lange stukken die soms 10-12% omhoog gaan , fiets ik met 5 km per uur omhoog. Je moet door blijven trappen , als je één slag mist val je om met deze snelheid. Duw mijn hielen naar beneden , of probeer een veeg beweging met mijn pedalen te maken.

 Eveline uit Parijs

Na de pitstop weer 17 km naar boven . De weg heeft haarspeldbochten, dus je hebt geen idee wat er naar de volgende bocht verschijnt. Kijk op het schemaatje , maar begrijp dat het voornamelijk omhoog blijft gaan. Zie mensen op verschillende punten aan de kant van de weg staan , of omhoog lopen. Houdt het een behoorlijk eind vol, heb en gelletje bij me en bedenk me dat dit wel de tijd is om hem in te nemen. Stap af , waar Juda in de schaduw staat en kom weer even op adem.

Marja en Joeda    

Voor mij is dat de beste manier om bij te komen, als ik ga lopen krijg ik pijn in mijn kuiten en blijft mijn hartslag hoog. Na een aantal kilometers klimmen stop ik nogmaals om mijn hart niet meer in mijn keel te voelen kloppen ,maar gewoon weer vanaf de plaats waarvan dat hoort. Iemand die mij voorbij fietst heeft de bemoedigende woorden dat het nog maar even klimmen is en de lunch dus binnen fietsbereik is. Zo probeert iedereen elkaar te stimuleren om door te zetten. Lunch is op een plaats waar we eerder geweest zijn.

Deel van de vrijwilligers.

Ook de challengers komen hier aan. Drink veel thee met verse munt ,heb duidelijk veel vocht verloren. Erez , de aanvoerder van de challenge wijst iedereen erop dat we eerst een lange afdaling maken en daarna weer moeten klimmen. Maar ook de afdaling is moeilijk. We zijn met een grote groep, dus iedereen moet voorzichtig naar beneden gaan en afstaand van elkaar houden. Daarna is er weer een klim , als iemand me dag zegt krijgt ik niet eens mijn mondhoeken omhoog om te lachen , zo zwaar heb ik het. We verzamelen bij een rotonde, bij de ingang van Jeruzalem,  waar ook de mountainbikers zich bij ons voegen .

Vera,Huub, Marion, Gerard en Mike  Vera, Jaron, Martin en Tim

Hier zie ik ook Livnat , de politieagente die vorig jaar heeft meegefietst, geven elkaar een dikke knuffel. Het is nog drie kilometer naar Alyn , maar wat voor , vreselijke klim. Zoiets van , het venijn zit in de staart. In de verte horen we al de muziek schallen vanaf Alyn: ‘” We are the champions “van Queen. Weet dat ik straks me de koning( in ) te rijk zal voelen als ik aan ben , maar nu kan ik bijna niet meer nadenken. Aan alles komt een eind , ook aan deze klim en als we op het hoogste punt zijn beland , groeperen zich de Nederlanders zich voor de laatste keer bij elkaar ,zodat we tegelijk aan zullen komen. We worden vooraf gegaan door de politiemotoren die hun sirenes aanzetten. Wordt nu al overmand door emoties. Maar die zijn volledig als ik mijn ouders en andere fietsfamilieleden en vrienden zie. Wat is dit toch bijzonder zo binnen gehaald te worden.

Krijgen complimenten en schouderklopjes ook van heel veel mensen die we niet kennen ,de chaos is compleet. Brengen onze fietsen weg , zodat ze weer ingepakt kunnen worden en gaan op zoek naar de kinderen die ons ,onze felbegeerde medaille omhangen. Or is één van de eerst die er staat. Vind het wel symbolisch dat ik de medaille van hem en zijn moeder krijg.

Ron de coördinator van het buitengebeuren Ashley en Marja krijgen hun medaille

Volgens Frank wilde ze de medailles het liefst zelf houden , maar gaf hem toch met liefde aan hem.

 

Iedereen en alles loopt door elkaar heen. Er is eten en drinken , als je erbij komt. De kinderen van Alyn die mee hebben gefietst staan er ook en veel kinderen die bij Alyn behandeld worden. https://www.youtube.com/watch?v=8j_XDKUE8nY&feature=youtu.be.                                                                 En nog een indrukwekkend filmpje https://www.youtube.com/watch?v=nBUsJrJqOvg&feature=youtu.be.  Er wordt gespeecht , ook door de vrouw van Koos , die verteld dat zij beiden therapeuten bij Alyn zijn. Maar dit jaar helaas ook ouders zijn geworden van een dochter die dit jaar na het verwijderen van een goedaardige tumor in haar rug , behandeld moest worden bij Alyn , heel heftig. Dit jaar hebben er de laatste dag ook 21 Arabische tieners uit Oost Jeruzalem meegefietst. Een prachtig initiatief van de gemeente . Deze jong volwassenen zullen ook vrijwilligerswerk bij Alyn gaan doen. Mooi gebaar en hopelijk verstevigd dit de band tussen de verschillende bevolkingsgroepen.Er wordt een video getoond van de afgelopen fietsdagen, zien daar af en toe Nederlanders voorbij komen.

Na een presentatie van alle medewerkers met een dansje , waarbij wij mee konden doen https://www.youtube.com/watch?v=deUpdKx4U8U&feature=youtu.be     Daarna werd het tot nu toe opgehaalde bedrag bekend gemaakt : 2,5  miljoen dollar, waanzinnig prachtig!! Giften kunnen natuurlijk nog steeds worden overgemaakt. We sluiten af met het Hatikwa ( volkslied ) . Iedereen gaat zeer vermoeid , maar nog meer voldaan zijn/ haar weegs.

Dit is ( voorlopig ) mijn laatste blog. Ik wil iedereen vanuit de grond van mijn hart bedanken voor de financiële en mentale steun, berichtjes en opbeurende woorden.

DANK JULLIE WEL  !!!

Lieve groet voor iedereen en sjabbat SHALOM

Judy

Prachtig overzicht video van de afgelopen dagen .

 

6 gedachtes over “Alyn 2017 – Ons einddoel Alyn

  1. גודי היקרה, היה תענוג לקרוא את כל החויות שעברתם במשך המסע הארוך לאורך השנים השקעת הרבה זמן בכתיבה ונתת לי להיות חלק מהחוויות שעברתם. אני גאה בכם !בעיקר שמחה שזכיתי להיות חברה שלך. חברה עם הרבה אהבה, נתינה, וממוקדת מטרה. אוהבת אותך וכמובן את ירון שתמיד תומך ומחזק. ויישר כח לכל הקבוצה ההולנדית

  2. Kan als ervaringsdeskundige (en daar ben ik best een beetje trots op) zeggen dat jullie weer een fantastische prestatie hebben verricht.Niet alleen voor de fietsprestatie maar ook voor het ophalen van een gigantisch geldbedrag. Hulde en respect. Tot ziens weer in Nederland. Happy landing.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *