Alyn 2017 -Israel # 3

30-10-2017

We kunnen gelukkig tot 7.00 slapen, maar ’s nachts horen we de regen al. Dus ondanks alle inspanning van gisteren niet doorgeslapen . Gaan eerst maar even lekker ontbijten, want vanochtend staat er een klim van 25 km op het programma. Ei , cottage cheese , witte kaas en yoghurt moeten voor de nodige eiwitten zorgen. Om 7.55 staan we bij de fietsen en het miezert. Absoluut geen reden om niet op de fiets te klimmen. Warm genoeg om ook geen jasje aan te doen, de verwachting is dat het snel ophoudt.

Het eerste gedeelte gaat op zich prima, twijfel echter of mijn remblokjes niet weer tegen mijn band aanstaan. Er staan zoveel fietsen naast elkaar dat het wel eens verschoven kan zijn. Stap toch maar even af en inderdaad maar goed dat ik gekeken heb . De klim is niet zo steil als gisteren, die was toen 10% +. Nu is het tussen de 4-8% maar wel 25km lang.Er wordt van te voren gemeld dat als je niet meer kan je de bus in kan. En als ze zeggen dat je de bus in moet omdat je het verkeer te lang ophoudt , je geen keus hebt. Merk als we de berg op gaan dat ik toch niet mijn metertje op 0 heb gezet. Maar heb wel mijn Strava aangedaan , dus ga er van uit dat het eindresultaat er straks wel op staat. Begin gestaag aan de klim en ben van plan het rustig aan te doen, alsof ik zo anders kan. Me niet gek laten maken door al die fanatiekelingen die met een noodgang langs me omhoog fietsen, Dan heb ik het natuurlijk niet over de goede fietsers, die zijn mij allang vooruit. De meeste Nederlanders zitten vaak aan kop. Eén tempo wil ik aanhouden en af en toe vooruit kijken , hoe de volgende heuvel eruit ziet.

Krijg tintelingen in mijn rechter hand die weer weg gaan als ik mijn hand op mijn rug doe. Het is over het algemeen redelijk rustig tijdens de tocht. Je hoort het geluid van het schakelen naar verschillende versnellingen en af en toe spreekt iemand je aan , of hoor je mensen praten. Een enkeling heeft muziek bij zich. Officieel is het namelijk verboden om met oortjes te fietsen, is te gevaarlijk. Als er iemand langs fietst met een jazzy versie van Over the Rainbow, fiets ik er maar even achteraan en probeer wat mee te zingen. Goed voor je ademhaling en ga net iets harder. Houdt het net het liedje vol en jazz is niet helemaal mijn favoriete muziek.  De omgeving is uitgestrekt met velden en er zijn geen huizen in dit gedeelte van de Golan.

Gamla het gebied waar we naar toe fietsen staat bekend om haar roofvogels en haar wijn, maar Johny wijst me erop dat de beestjes die we als eerste tegenkomen woestijnvlooien zijn, nog nooit van gehoord.

Na 13 km hebben we een pitstop. Heb het gehaald zonder te stoppen , maar ben wel erg toe aan suikers. Gelukkig staan er weer genoeg gezonde lekkernijen om mijn suikerspiegel weer op pijl te brengen. Gelukkig heeft de regen inderdaad niet doorgezet. Bij deze stop staan oude tanks die gebruikt zijn bij de Jom kipoer oorlog in 1973. Bij de stop zie ik Koos die gisteren heel onfortuinlijk gevallen is door het domino effect. Hij was één van de kinderen aan het duwen, viel zelf als laatste. Hij hoopt echter morgen weer mee te fietsen, hoop voor hem dat het kan. Opgeladen en wel moeten we nog 13 km de berg op. Natuurlijk zijn er ook wel wat stukjes die niet zo steil zijn. Maar soms ziet het eruit alsof de weg naar beneden gaat , maar fiets je rond de 15 km per uur. Kortom ook vals plat op deze wegen.

De wind trekt wel aan en af en toe hoor je de wind door de bladeren suizen bij de enkele boom die aan de kant van de weg staat. Het is hier heel dor en er is weinig begroeiing . Zie inderdaad op een gegeven moment een roofvogel vliegen en wat paarden bij elkaar staan.

Hier en daar lopen er ook wel wat koeien rond. Geen huis, kiboets of moshav in de buurt te zien . Dacht dat we na de klim nog maar 7 km moesten fietsen naar de lunch. Dit blijkt echter niet het geval het blijken er nog 25 te zijn. De weg is echter vlak maar de wind komt nu van opzij en die is behoorlijk. Nadat ik door heb dat de touring nu ook mee fietst , begrijp ik dat zij niet na 7 km gaan lunchen. Fiets maar gewoon door en geniet bewust van de stilte om mij heen, denk aan mensen thuis. Je ziet ook oude stenen huizen, waarschijnlijk zijn dit opgravingen. Dat is ook zo bijzonder in Israël, elke plek heeft een historisch verhaal . Ik zie de challenge van de andere kant komen , prachtig in treinformatie, Martin ziet ons ook en we moedigen elkaar zo goed en zo kwaad als dit gaat aan. Mijn linkerhand tintelt ook en die krijgt dezelfde behandeling als mijn rechter. Micha fietst even naast me en volgens hem is het nog maar een halve km naar de lunch. Volgens mij hebben meer mensen zich verrekend. Er staat weer een heerlijke soep klaar , brood en zelfs pasta en dan hebben we het nog niet eens over de andere etenswaren. Het smaakt allemaal lekker , eet veel meer als gisteren, blijkt dat we waarschijnlijk al meer dan 2000 calorieën verbrand hebben. Een groep schoolkinderen van de moshav zijn speciaal gekomen om ons aan te moedigen .

Na de lunch nog 30 km en die gaat in principe alleen maar naar beneden. We moeten een beetje opschieten want bij het hotel blijkt het te gaan regenen rond de tijd dat we aan zullen komen. Dus mijn jasje maar aan. Moet toch maar niet altijd iedereen vertrouwen want de eerste echt niet alles ging naar beneden en was zelfs niet vlak. Maar uiteindelijk gingen we dan toch echt wel naar beneden. En ineens zie je dan het meer van Tiberias aan je linkerhand liggen.Vond het wel een reden om even aan de kant te gaan om een foto te maken. Blijk wat mensen achter me te hebben fietsen die niet in de gaten hadden dat ik naar links wilde , kleine kamikaze actie , zonder verdere gevolgen.

Lekker verder naar beneden en houdt mijn handen onderin de beugels om zo geen kramp te krijgen in  mijn handen als ik langdurig moet remmen. Het lukt wel , maar moet wel flink laag met mijn rug en die heeft het nu ook wel eventjes gehad . Maar alles gaat goed en we komen  na dik 80 km en 1162 hoogte meters ,21 graden, droog en voldaan in ons hotel aan. Nog even naar het happy hour en dan al het zout van mijn lijf spoelen, beginnen met mijn blog en aan tafel.

Morgen weer een dag met een lange klim, dus kussentje onder het voeteneind van mijn bed en dan hopen dat het morgen net zo goed gaat als vandaag. Zwaar maar zeker te doen.

Welterusten allemaal , maar vooral gezond weer op !

Judy

 

7 gedachtes over “Alyn 2017 -Israel # 3

  1. Hi Judy, heel goed en mooi allemaal om te lezen. Al je berichten lees ik, maar nu even reageren als steuntje in de rug ! Als ik je verhalen lees mis ik de Alyn Ride, maar….goede herinneringen. Groetjes aan allen, ik zag nog mijn oud-manager van Beth Joles op je foto 🙂 Okay, blijven fietsen, tot dat je bij de kinderen van ALYN bent aangekomen ! Shalom, Gerrit

    1. He Gerrit, bedankt voor je berichtje . Weet wel dat je hier ook genoemd wordt en dat mensen/ we je missen. Mark Walg is nu inderdaad de directeur van hotel Kinar , hij vroeg ook of je mee fietste ;).En inderdaad de mooiste beloning is de medaille van de kinderen. Daar gaan we voor !
      Liefs vanuit Israël !

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.