Alyn 2016# 24 en 25 Toeval & Laatste

Toeval

9-11-2016

Staan weer op tijd klaar en wachten op een deel van de groep die in Mitzpe Ramon logeerde. img_4081img_4082Marion, Vera en Marja                                                                                                                                                                                                    De verkiezingen in Amerika zijn een hot item vanochtend. Er fietsen heel veel Amerikanen mee en de stemming is letterlijk en figuurlijk verdeeld. Dat Trump voor staat is voor velen een schok en men wil er eigenlijk niet over spreken, zo schamen ze zich. Ik bekijk en bewonder een motoragent die zijn collega’s tefelien ( gebedsriemen) laat leggen. Prachtig om te zien. Of je nu gelooft of niet, het heeft een speciale lading.

img_4085

Micha Raber , zegt dat ik net een heftig emotioneel moment heb gemist. Zoals ik al eerder schreef ,fietst dit jaar de politie vrouw( Livnat) mee , wiens man (Yaniv) twee jaar geleden een week nadat hij ons had begeleid bij de wheels of love was omgekomen bij een motor ongeluk. De agenten die dit jaar meefietsten waren al drie dagen op zoek naar die fiets waar Yaniv op had gezeten. Want zoals wij foto’s maakten van de motoren had Yaniv ook een foto gemaakt op een racefiets . Dit was de fiets van Suzy. Ze wilden heel graag die fiets vinden. Want die foto staat op prominente plaatsen bij de politie en zijn vrouw. Dus toen ze door hadden dat het de fiets van Suzy was , was iedereen al ontdaan. Maar toen Suzy’s inschrijvingsnummer 100 bleek te zijn, geloofde niemand eigenlijk meer in toeval. 100 is het alarmnummer in Israël voor de politie. ’s Middags zouden we een ererondje in de geboorteplaats Netivot van de Yaniv gaan doen. Te veel toevalligheden op één dag. We starten en hebben vandaag een redelijk makkelijke fietsdag. We fietsen zo’n 85 km , maar redelijk vlak , met hier en daar wat rolling hills . Het is al warm en we gaan rustig van start . Rijden in de buurt van Gaza, midden door de woestijn. Op sommige plekken echter zie je ineens groene velden ,wat voor gewassen dit zijn weet ik niet . Zien wel veel roofvogels overvliegen. Wat een rust hier. Gisteravond ook zo’n donkere hemel en de sterren zijn hier zo helder ,ik ontdek zelfs de grote beer. De eerst stop is in the middle of nowhere. Bijna iedereen kijkt op zijn mobiel. Het is duidelijk geworden dat Trump de verkiezingen heeft gewonnen.

img_4091

Algehele verbazing alom . De eerste grappen worden al gemaakt .Omdat het zo warm is gebruik ik de tip van Sil , hoofdoekje nat maken . Het is 36 graden , dus er wordt heel veel gedronken en maak geregeld mijn bandana nat. Lekker zo’n natte lap in je nek. Bij deze warmte staan er op meerdere plekken vrijwilligers die met water om ook nog tussendoor de bidons te kunnen vullen. Dit jaar zijn , Marijke, Jacques, Fred en Asley, zowel met de on road als touring, voor het eerst mee. Het is leuk ook hen zo enthousiast te zien en te horen. We blijven redelijk lang op deze tussenstop ,waarschijnlijk zijn alle mensen van de logistiek o.l.v. Ron , die er ook alle jaren dat ik nu fiets aanwezig is, nog niet klaar voor de lunch . Maak even een foto van de motoragenten die samen met Livnat ( vrouw van Yaniv) poseren.

img_4090Glenda uit Toronto img_4093Livnat met ook onze begeleiders. img_4094 Daphna , Marion en Joseph. img_4095 Vera,Judy, Arnold, Jaron. img_4100 Dutch girlpower: Marja, Suzy,JudyManja,Marijke,Esther,Shira,Marion, Vera en Daphna.img_4102 En Joeda.                                                                                                                                                                                               Het gaat hard,als we verder gaan, wind mee en lekkere vlakken stukken. Ben gezellig met Manja aan het kletsen en zo schieten de km voorbij. Dat is op sommige momenten wel anders. Berg op heb ik meestal geen adem over om ook maar iets te kunnen zeggen. Verbaas me dan ook altijd weer om die fietsers die pratend of zingend met een gemak alsof het niets is naar boven fietsen. Rijden langs een lange rij cactussen met daaraan veel sabra’s ( cactusvrucht). Israelisch worden ook Sabra’s genoemd. Stekelig van buiten , maar zoet van binnen. Bij de lunch neem ik een broodje Mike. Hebben een boterham met pindakaas en komkommer maar naar hem vernoemd. Durfde deze combinatie in eerste instantie niet aan , maar eerlijk is eerlijk het is lekker.

img_4084Ron van de logistiek

We gaan verder nog zo’n 35 km te gaan naar Netivot. Mijn bidons zijn al weer bijna leeg, maar volgens mijn tellertje moeten we er over 3 km zijn. Stop dus niet , denk dat ik het wel haal met dat bodempje. Maar ook deze keer is de afstand toch nog net wat verder weg. Ben blij als ik de groep zie staan ,in Netivot, en bij kan tanken. We wachten tot iedereen er is en dan gaan we met de politiewagens en politiemannen op de fiets en Livnat voorop, richting de sportschool.Waar we een herdenkingsceremonie zullen bijwonen. Als we dichtbij zijn gaan de sirenes aan en we worden opgewacht door familie en vrienden van Yaniv en Livnat. Brok in mijn keel, en tranen in mijn ogen ,wat een eerbetoon. Fietsen worden ingeladen , want we gaan met de bus naar Jerusalem. Ik zie veel mensen Livnat omhelzen, ik volg mijn intuïtie en ga ook naar haar toe. Zeg dat ik niet weet wat ik moet zeggen en ze omarmd me zo intens dat ik nu mijn tranen maar de vrije loop laat gaan.

img_4112img_4108

In de sporthal staat eten en drinken klaar. Zelfs het bier staat koud. Er worden toespraken gehouden door Yechiel de coördinator van de on-road groep van Alyn en door Michael een Amerikaan , die nu de politie fietsers sponsort. Ook de moeder van Yaniv spreekt. We zijn er allemaal stil van. We gaan op weg naar Jerusalem waar we ’s avonds een diner hebben met alle fietsers, touring, on-road, challenge , off-road en off road enduro. Dit jaar krijgen Paul en Peter een jasje. Wat inhoudt dat je 5 jaar voor the wheels of love voor Alyn hebt gefietst. Het is een sportjasje. Maar daar je per jaar $2500 sponsorgeld moet meenemen. Is het, het duurste jasje wat iedereen in de kast heeft liggen.

img_4118 Paul en Peter img_4114

Er zijn van de Nederlandse ploeg meerderen die al meer dan 5 jaar gefietst hebben. Dan krijg je er een jaartal erbij dat je op je mouw kan vast maken. Morgen laatste altijd emotionele dag, met het ontvangst in het Alyn centrum.

img_4113

Laatste

10-11-2016

Wekker weer om 6.00 uur. We zitten dan wel in Jerusalem , maar zo makkelijk fietsen wordt het niet. Gaan met de bus naar Park Brittania, niet ver van Beth Shemesh. Al een uur in de bus , dus dat wordt veel langer terugfietsen.

img_4125img_4124

We fietsten vandaag 15 km tot de eerste stop. Maar al snel gaan we een landweg op. Die weg zit vol met scheuren en gaten. Op sommige plaatsen staan zelfs vrijwilligers die ons er van overtuigen om af te stappen. Veel mensen gaan af en toe op hun pedalen staan , niet alleen voor de hobbels , maar ook omdat je zitvlak na 5 dagen fietsen af en toe even pauze onderweg nodig heeft. Moet veel schakelen, ook als het naar beneden lijkt te gaan is het toch vaak vals plat. De natuur is wonderschoon. De vallei vol met bomen en velden, olijfbomen en wijnranken, zo’n verschil met de woestijn. Strava had er vanochtend bij mij geen zin in en werkte niet. Gelukkig zijn er genoeg andere fietsers die de link delen op facebook. We moeten even wachten omdat het weggetje geblokkeerd wordt door een militair voertuig. Een groep militairen zit onder de boom uit te rusten .Ze blijken de hele nacht onderweg geweest te zijn voor een training .Als een aantal Nederlandse mannen met een militair op de foto wil ,blijkt juist hij een Nederlandse jongen uit Nieuwegein te zijn.

jaron-2016

Maak mijn hoofddoekje maar weer even nat , weer zo’n warme dag. Gelukkig heb ik al mijn meegebrachte winterspullen niet hoeven te gebruiken. Ook deze 15 km blijken weer langer te zijn. Voor het eerst in jaren weer een glaasje echte cola. En neem uiteindelijk na alle gezonde vruchten en noten ook nog maar wat Halva.Er staat een aardige klim voor de boeg en ik ga het sowieso proberen. Neem nog maar een glas cola. Het is 15 km naar de lunch, maar wat voor kilometers . Het is weer erg warm en er is nauwelijks schaduw. Er staan weer lange rijen wachtende auto’s en vrachtauto’s. Er wordt veel getoeterd en gezwaaid. Ook vanuit de bushokjes wordt geklapt en aangemoedigd. Het is zwaar , warm en hoog . Elke meter is er één en zolang ik die bus niet achter me hoor trap ik door. Stap af en toe even af in de schaduw om bij te komen en wat te drinken. Fiets een stuk op met Daphna. Een Amerikaan meldt onderweg nog even dat deze berg een stijgingspercentage heeft van 13 % en het is een lange klim. Maar kom op de fiets boven, zeer voldaan.

img_4127img_4128

img_4132 Esther, Yossi. Marja, Mike, Ryan ,Shira,Joeda, MichaR, Jaron ,Vera Yaron, Joop, Tim, Jan, Fred, Joseph ,Judy, Marion, Suzy ,Micha de V. Gerard, Martin ,Manja, Arnold ,en Shimon.   alyn2016-off-roadMountainbikers Paul,Ron, Ingrid,Paul en Ashleykameeloffroad

Laatste 20 km is een deel naar beneden maar ook nog een groot stuk omhoog ,omdat Alyn in de bergen van Jerusalem ligt. Komen Benjamin ( Nederlander die nu in Israël woont) die vandaag meefietst tegen . Ook Ray doet vandaag weer mee , maar die doet de off-road. Als we naar beneden roetsjen staat er opeens achter de vangrail een schoolklas. Zij zijn konden ook niet verder met de bus omdat wij langs kwamen en ze dus moeten wachten tot het hele peloton voorbij is. Ze klappen en steken hun handen uit. Zie een fietser voor me naar de andere kant van de weg gaan en zijn hand klapt tegen de handen van de kinderen aan, onder nog meer gejoel. Goed idee, dus ik maak ook maar een schuivert naar links en steek mijn hand uit. Ondertussen heeft ook mijn metertje op mijn fiets het begeven. Gelukkig kan ik nu niet zien hoe hard ik naar beneden race. Op een gegeven moment moeten we een bocht om en weer omhoog. Schakel naar mijn laagste blad maar kom niet vooruit, wat is er aan de hand ? Mijn versnellingen doen het niet meer en als ik trap ,trap ik steeds door . Probeer weer naar mijn andere blad met andere versnellingen. Maar zodra ik om mijn kleine blad en laagste versnelling zit draait mijn trapper door ,ik ook bijna . Stap af en kijk of ik iets zie wat ik kan veranderen, tuurlijk lukt me dat niet. Maar we moeten nu alleen nog maar omhoog. Hoop dat er een fietsenmaker langskomt , maar juist op dit moment zijn zij niet in de buurt. Wat moet ik doen? Stap af en ga maar een stukje lopen, maar zo kom je ook niet vooruit en heb eigenlijk best nog wel energie om door te fietsen. Per slot van rekening is dit de laatste étappe naar Alyn. Stap op probeer zo goed en zo kwaad als het kan door te fietsen, zeer gefrustreerd. Zal me toch niet gebeuren dat ik niet op de fiets bij Alyn binnen kan komen ? Het blijft griezelig fietsen , omdat je niet weet wanneer je trapper doorslaat. Maar de kinderen van Alyn hebben elke dag obstakels, tegenslagen en frustraties die ze moeten overwinnen en dat loopt ook niet altijd van een leien dakje , dus waar heb ik het over. Gelukkig is er ook een einde aan deze helling.

img_4134

Alle 5 daagse en mensen die één dag meedoen verzamelen bij hetzelfde punt. Ik ga nog snel even naar de fietsenmaker die me verteld dat ik die lage versnellingen niet meer nodig heb, omdat echt vanaf nu alleen nog maar berg afwaarts gaat. Alle Nederlanders verzamelen zich en we gaan als groep naar beneden. Met sirenes en al komen we aanrijden.

img_4162img_4163img_4160img_4157img_4156

Wat heerlijk om zoveel mensen daar te zien staan. Mijn ouders, zus en natuurlijk Ophira staan bij de finish. Ook veel partners van andere fietsers,familieleden , vrienden en bekenden staan ons toe te juichen. Ook zoveel Nederlanders ,die in Israël wonen, die speciaal vandaag naar Alyn zijn gekomen om ons binnen te halen. Er wordt heel veel omhelsd. Nadat we onze fietsen hebben weggebracht ,die door de fietsenmakers weer uit elkaar worden gehaald en in de koffers worden gepakt, gaan we naar de kinderen toe die ons medailles omhangen .

img_4158img_415515027771_883497421781619_4704674938160226030_ndaphnaalyn-2016-peter

Dit is onze ultieme beloning. Kinderen in rolstoelen, op krukken, met braces en korsetten aan , die zich ook zo op dit moment verheugd hebben. Er zijn veel activiteiten en lekkers voor de kinderen.

img_4153img_4159 Joey en Amit.

img_4152Manja

Bij de slotceremonie vertelt Chaim Wizman hoeveel mensen er allemaal hebben meegewerkt om deze 5 dagen mogelijk te maken, zoveel vrijwilligers en staf. De kinderen van Alyn , the swift and the bolt, die meegefietst hebben krijgen een staande ovatie door iedereen. Indrukwekkend wat voor prestaties zij allemaal leveren.Zij trainen het hele jaar door o.lv. therapeuten en vrijwilligers om een deel mee te kunnen fietsen. Maurit Be’eri ( geneesheer directeur) verteld dat het sponsorgeld onontbeerlijk is om het ziekenhuis te kunnen laten voortbestaan. Hierna krijgen de kinderen van the swift and bolt een getal in handen . Van achteren naar voren worden de cijfers bekend gemaakt. Tot nu toe is er meer dan twee miljoen dollar opgehaald ! Mede dank zij jullie/ jouw/ uw gift kunnen de kinderen en de professionals verder met hun therapie en begeleiding. Voor meer info en gereden routes kijk maar eens op www.alyn.org.

img_4151 Dit is voorlopig mijn laatste blog.                                                                                                           Ik wil iedereen vanuit de grond van mijn hart bedanken voor alle vormen van steun die ik persoonlijk maar ook wij als groep hebben mogen ontvangen. Ben je geïnspireerd om volgend jaar mee te fietsen of om een gift te geven voor Alyn, je mag me altijd aanspreken, mailen, bericht achterlaten op mijn blog.

Hopelijk tot volgend jaar , bij leven en welzijn !

Judy

5 gedachtes over “Alyn 2016# 24 en 25 Toeval & Laatste

  1. Beste Judy,
    Ik ben blij dat ik ook de ritten van 9 en 10 november op jouw blog heb mogen meemaken. Ik vind het geweldig dat je, hoewel je je niet prettig voelde, zowel de tocht als de blog heb kunnen voltooien. Mijn complimenten daarvoor. Van diverse deelnemers hoorde ik dat zij het niet erg vonden, dat de ceremonie van korte duur was. Ik kon het me wel voorstellen, maar vond het toch jammer.
    Geniet er nog lange tijd van en eventueel tot ziens.
    Joop

  2. Trots op mijn nicht Judy! Prachtige omschrijvingen van de dagen.Heerlijk om te lezen.Heel knap dat je ondanks alle drukte en vermoeidheid dat gedisciplineerd weet te doen! Ik hoop dat we nog vele mooie momenten en fietsritten samen met elkaar mogen beleven! Liefs, Marja

  3. Wauw Judy je hebt het gehaald en dat is TOP en dat geldt ook voor alle deelnemers. Je verhalen waren zeer boeiend en ik keek er naar uit om al jullie belevenissen te volgen.
    Lieve groetekens van Jeannet

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.