Alyn 2016 # 2 Opening

Opening

3-4-2016

DSCN0359

Het was de officiële opening van Maccabi Cycling. Gelijk met het openingstoernooi van Maccabi Tennis. Na de hele winter binnen gefietst te hebben , mochten we nu weer naar buiten. Verheugde me er ontzettend op om de frisse lucht weer te voelen. In mijn gevoel was ik net zo’n dartel lammetje .Maar was toch ook wel weer gespannen. Was mijn fiets wel goed afgesteld , nadat we terug uit Israël waren gekomen. Hoe werkten de versnellingen ook alweer. Was mijn fiets net zo stoffig als ik in mijn hoofd. Wat moest ik ook allemaal weer meenemen. Bij de spinningmarathon was mijn achterwerk niet helemaal ongeschonden uit de strijd gekomen. Welke fietsbroek moet ik aan en extra benen en armen ? Het zou toch 20 graden worden?! Fietstasjes weer gevuld met o.a. zakdoeken, lipgloss , kauwgom, pleisters ,zalfjes en reservebanden. Op het tasje bij mijn stuur nog het fotootje van Or. Or is één van de kinderen van Alyn die tot nu toe elk jaar bij het ontvangst en de slotceremonie aanwezig was. En vindt de Nederlandse ploeg helemaal leuk . Een heel bijzonder jongetje met een hele bijzondere moeder , die vorig jaar voor het eerst mee gefietst heeft.Voor meer info lees verder in mijn verslag uit Israël . Hij is één van de kinderen die me tot nu toe enorm gestimuleerd heeft om te gaan en te blijven fietsen voor Alyn.

DSCN0367

Voor de mensen die mijn blog nu voor het eerst lezen, hele korte intro. Vier jaar geleden ben ik onder zware aanmoediging/ druk 😉 van Nederlandse Alyn rijders een keertje mee gaan fietsen op een zondagochtend. Oke, ging het ook een keertje proberen , maar dacht dat het niets voor mijn tot dan toe onsportieve lijf was .Op een leen racefiets met de groep mee. Wat was het gezellig , mooie omgeving in de buurt van Amsterdam en wat was het zwaar. Er werd echter goed op me gelet en op me gewacht .Bij thuiskomst bleek ik 50 km te hebben gefietst. Dit kwam absoluut niet door ongekende sportiviteit .Maar had absoluut geen idee waar ik fietste en dus ook niet hoe ik anders terug zou moeten komen. Toen dacht ik als ik ongetraind 50 km kan fietsen , moet het alleen maar beter kunnen worden. En alle keren dat we daarna zijn gaan fietsen heeft iedereen steeds op me gewacht en me gestimuleerd om door te zetten. Ook mede door de steun van al mijn sponsors kon ik al 3 keer mee doen met de Alyn fietstocht in Israël (www.alynride.org / www.wheelsoflove.org ).         Omdat het maar 11 graden bij vertrek was, ook maar mijn windjack aan. Mijn bril op en niet eens een zonnebril mee. Bij tennispark Buitenveldert zijn de voorbereidingen al druk in gang gezet. Alle fietsers kunnen genieten van een krentenbolletje en een banaan bij de start. Ook hebben we eigen bidons en elke fietser krijgt er één. Ze zijn te koop voor iedereen die er eentje hebben wil.

DSCN0364DSCN0362

Ook hebben we , schrijf we omdat ik met Peter, David, Ralph en Lior in het Maccabi Cycling Club ( MCC) bestuur zit, een eigen fietstenue. Speciaal voor ons ontworpen door Sacha Joseph. Natuurlijk kan ook iedereen een shirt en broek kopen. Je kan er zelfs je naam op laten bedrukken.

DSCN0363DSCN0360DSCN0375

In ieder geval gingen we na een groepsfoto op weg richting Uithoorn.

DSCN0371DSCN0370DSCN0369DSCN0368

Veel “nieuwe” fietsers. Zo gingen Marijke en Jacques voor het eerst mee. Gelukkig nog een vrouw , samen met Marja en ondergetekende zorgden we ervoor dat het niet alleen een mannen aangelegenheid werd. Arnold en Paul waren speciaal uit Den Haag gekomen . En Marcel, Robert en Michael waren de nieuwe heren. Michael voor het eerst op een racefiets , maar  blijkt een natuurtalent. Natuurlijk stond er weer een flinke wind en die hebben we ongeveer 90% tegen gehad. Ook wilde het zonnetje nog niet echt doorkomen. Ook dit keer werd er regelmatig gestopt om iedereen weer bij elkaar te krijgen. Meerdere keren mocht ik alvast vooruit fietsen. Nou kan je je vertellen dat beloofd niet zoveel goeds. De mannen sturen me met voorbedachte rade vooruit , zodat ze niet te lang op mij hoeven te wachten Misschien een paar minuten vooraan , om daarna door iedereen te worden ingehaald . Maar ach, ook die traditie moet ik maar niet verbreken ,om meestal als laatste aan te komen. Helaas had niet iedereen dezelfde route genomen ,veel fietsers op de weg .Maar uiteindelijk via Uithoorn naar Mijdrecht ,naar Vinkeveen en langs de A9 via Ouderkerk aan de Amstel weer naar Buitenveldert.                                   47 km in net geen 2 uur. Geteld van huis naar huis toch maar weer 53 km gedaan. Super dat er dit jaar meer mensen meefietsen. Hopelijk kunnen we ook met een nog grotere Nederlandse groep , dit jaar meedoen met the wheels of love in het zuiden, de woestijn van Israel. Wil je meer info : 17 april is er een voorlichtingsavond in Amsterdam . Kijk op www.alyn.nl of stuur mij een berichtje .

Tot snel,

Judy

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.