Alyn 2016 # 16 Limburg

Limburg

9-9-2016

Ok daar gaan we dan ,richting Vaals. ’s Ochtends nog even gewerkt, maar om 12.30 zitten we in de auto richting Vaals. Achterbank ingeklapt , voorwielen van de fiets eruit, weekendtas en 2 challes ertussen . Onderweg krijgen we een Appje dat er vanmiddag al een rondje gefietst kan worden . Moeten dan om 15.30 klaar staan. Dat halen we net . Maar het is prachtig weer  en een klein rondje als opwarmertje moet waarschijnlijk te doen zijn. Gisteren even een rondje Ronde Hoep met Ellis van de sportschool gedaan.

img_3604IMG_3598

Omdat we in Israël 5 dagen achter elkaar op de fiets moeten zitten leek het me wel verstandig om even een bekend rondje te doen , zonder heuvels. Toch weer 30 km met natuurlijk wind tegen . Ondanks dat de Ronde Hoep in een rondje loopt heb je nooit net zoveel wind mee als wind tegen.

We staan om 15.30 in ons Alyn pakje klaar om te vertrekken.

img_3621

Vera en John , Marja en Joeda , Manja , Paul, Mike, Jacques , Marijke , Jaron en ik zijn er klaar voor. John heeft een route uitgestippeld en het plan is om als eerste naar het drie landen punt te gaan. Maar we zijn het terrein van het hotel nog niet af of er staat al aangegeven dat er een omleiding is. Een grote groep met mannen, ook in gele shirts , fiets ons voorbij. En ja hoor, het is al meteen heuvel op. Spieren nog niet warm en meteen in het laagste verzet om langzaam maar zeker omhoog te komen. Ben van de week voor een bikefitting geweest en Ronald gaf aan dat ik behalve andere schoenen ,ook waarschijnlijk een lager verzet op mijn fiets zou moeten zetten . Zou nu al een uitkomst zijn geweest. Maar ik puf en snuf en ploeter door en probeer met mezelf afspraken te maken wanneer ik af zou mogen stoppen. Maar eigenlijk zou ik daar nog helemaal niet aan moeten denken, maar het is aanpoten. Het drielanden punt komt in zicht . Even een foto en dan fietsen we door.

img_3615img_3616

We stoppen niet bij de vlaggen , dat doen we morgen als we met z’n allen zijn. Het uitzicht is prachtig, de heuvels het groen, de koeien en schapen en paarden in de uitgestrekte weilanden. Ook nu geen foto’s want er moet geconcentreerd gefietst worden. Gelukkig gaan er ook stukken naar beneden. Maar handen goed op de remmen en voorzichtig de bocht om. Al snel merken we dat we in België zijn. De huizen veranderen en de wegen worden slechter, sorry Robin. Robin komt uit Brussel en gaat helaas dit jaar niet mee naar Israël , maar fietst dit weekend wel mee. Mike is zo slim om ons er op te attenderen om onze roaming van de telefoon uit te zetten. Er moet nog flink geklommen worden en er zijn ook pittige afdalingen bij. Johny geeft aan dat een weg naar beneden heel slecht is. Het is moeilijk te zien. De bomen laten het zonlicht niet door en met een zonnebril op zijn niet alle gaten te vermijden . Gelukkig wordt er goed op elkaar gewacht. Maar als ik bij een stop net een banaan wil eten, gaan ze al weer verder , en nu? Moet mijn handen aan het stuur houden maar ook zonde om die broodnodige koolhydraten niet tot me te nemen. En neem snel grote happen.  Gelukkig zijn hier ook geen foto’s van. Als we na anderhalf uur vragen hoelang dit  korte rondje zal zijn , zegt John dat we net over de helft zijn…. Nou, daar word ik niet echt blij van. Nemen de volgende berg maar weer voor lief. Herken een aantal punten van 4 jaar geleden. Herken het punt waar ik mezelf de vorige keer heb toegestaan om even te stoppen. Zet door op mijn eigen hele rustige tempo, soms is het heel moeilijk om de omwentelingen te blijven maken,maar klim verder. Ondertussen is mijn water allang op en is het nog flink warm. Niets aan te doen. Uiteindelijk heb ik nergens een extra rustpauze ingelast en fietsen Joeda en ik bijna langs het hotel. Snel douchen en met z’n allen naar een geweldig restaurant in Gulpen. Suzy , Micha, Robin en Marlyse, Ilan ,Daphna en Ethan hebben zich ook bij ons gevoegd. Marlyse, Ilan en Eytan zijn mee voor de morele support.We maken sjabbat en genieten van alles wat we voorgeschoteld krijgen.

img_3619

Morgen met z’n allen ontbijten en dan kijken of we 80 of 110 km kunnen fietsen. Nu beentjes omhoog en hopen dat mijn rug straks weer in model is. We hebben bijna 34 km gefietst met 637 hoogtemeters.

img_3618

 

Zaterdag

Matig geslapen. Bedden zijn aan de zachte kant en de ganzen maken ‘ s nachts een geluid als blaffende honden. Het beekje dat langs de kamers stroomt zou rustgevend moeten zijn, maar als stadsmens moet ik daar toch even aan wennen.

img_3608

Gelukkig is Arnold ook vanochtend van de partij , helaas zonder Guya , die zich niet zo lekker voelde, beterschap. Dat geldt natuurlijk voor alle mensen die dat nodig hebben! Bij het ontbijt wordt er besloten dat we gaan splitsen. De snelle, stoere, van uitdaging houdende fietsers gaan 113 km fietsen en nemen bijna elke berg die ze onderweg tegen zouden kunnen komen. En er is een groep die het wat rustiger aan wil doen, wat inhoudt dat er ongeveer 80 km gefietst wordt en hier en daar een berg wordt meegenomen .

img_3622

Manja weet de weg voor de lange tocht, John voor de kortere. Maar eerst gaan ,we nadat we een foto hebben gemaakt op het bordes van het kasteel , weer naar het drie landen punt.

img_3625img_3623

We slaan meteen bij het hotel af, maar worden meteen gesommeerd om een andere route te nemen. Als ik ook maar even getwijfeld had welke route ik zou gaan fietsen, na 300 meter klimmen  ben ik overtuigd .Natuurlijk wordt het de kortere, moet wel even gewoon blijven doen. Na nog een gezamenlijke foto, alles is nog dicht dus geen vlaggen, vertrekken de twee groepen.

img_3631

Eerst een stuk naar beneden en kan dus in mijn grote blad fietsen. Beneden wachten we op elkaar. We gaan dan over naar een klim. Omdat ik mijn blad niet snel genoeg kan verwisselen , maak ik een paar kleine rondjes tot ik in het kleinste verzet kan gaan fietsen. Heel af en toe twijfel ik nog of ik de goede beslissing heb genomen om het ” kleine” rondje te doen. Maar heb nu ook nog tijd en kracht om  mijn ogen af en toe niet  te laten focussen op het wegdek . Wat is het mooi ,dit glooiende uitgestrekte landschap met hier en daar appels-en peren boomgaarden .

img_3638img_3636img_3635 Daphna staat op de uitkijk                             img_3634Marja mist de koffie img_3644Arnold is aan het bijtanken img_3633

We zien heel veel oldtimers rijden , de ene nog mooier als de andere .Soms worden we aangemoedigd door mensen aan de kant. Het is echt niet zo dat alles wat vlak lijkt vlak is , dus ik schakel veel. Bij de Kruisberg besluit ik toch maar even te gaan lopen , het stijgingspercentage percentage blijkt zo’n 15 procent te zijn. Maar ook naar boven lopen is moeilijk, dus ik stap maar weer op de fiets . Uiteindelijk komt iedereen boven.

img_3641img_3642

Via Gulpen rijden we naar Valkenburg. Komen langs het dorpje Eijs . En zoals Marja zegt: ” wel een hele hijs naar Eijs”. In Valkenburg komen de twee groepen weer bijeen. Waar we bij een Italiaans restaurant wat eten en bijtanken. Een deel van de stoere groep besluit dat ze zich bij ons aansluiten . Ze willen nog wel even de Cauberg doen, want we zitten nu aan de voet van de berg. Deze berg heeft voor mij een bijzondere magische naam, zoveel mensen hebben het erover dat deze toch wel moeilijk te beklimmen is, maar wel te doen. Ik zie er als een berg tegenop. Ik besluit het toch maar te proberen , kan altijd rechtsomkeert maken , omdat we als we dat rondje gedaan hebben weer iemand beneden oppikken. Ik ga het proberen .De meelijwekkende blik van een mevrouw , zet me toch aan het denken. Maar ik zet door en als ik alle anderen om een hoek zie wachten, vermoed ik dat ik het gehaald heb! Voel me erg f-Link en trots. Zwaai even naar de auto die voor mij moet stoppen. Ach, je moet er af en toe wat van maken. John legt weer uit hoe we moeten fietsen, hij is echt onze leider, ondanks dat hij niet altijd voorop fietst. Terug in Valkenburg gaan we weer richting Wittem. En dan richting Lemeire. Zo te zien lekkere stukken redelijk vlak , hoewel ik niet al te hard ga. Zal dus wel vals plat zijn , of zoals broerlief al zei Vaals plat. Net voor het hotel nog een kleine sterke klim, hoewel ik het dan echt meer dan genoeg vind , neem ik die ook nog maar even fietsend. Na 71 kilometer en 843 hoogtemeters heb ik een voldaan gevoel.

img_3643

Arnold , de nestor van de groep blijkt de langste afstand te hebben gefietst en zoals ik van de andere hoorde, met gemak. Even afkoelen in het zwembad en dan weer voorbereiden voor het diner in Slenaken.

img_3649

Een deel wil morgen nog wel een stukje fietsen, anderen zwemmen en / of naar Ajax. We bekijken het morgen wel eventjes.

 

Zondag

img_3650 De nacht -brakers/kwakers

Bij het ontbijt zien we een aantal van de groep in gewone kleren. Ik heb wel mijn fietspakje aan . Heb wel wat pijn aan mijn linker ribben , zware benen en een gevoelige nek en zitvlak. Het lijkt me echter een goed plan om dit eruit te proberen te fietsen. Weet eigenlijk wel beter maar toch, zonde om niet van de gelegenheid gebruik te maken van het mooie weer , het leuke gezelschap en de uitgestrekte heuvels. We beginnen met een lekke band van Suzy , die snel verwisseld wordt.

img_3651

Het is net zoals gisteren druk op de weg , met heel veel groepen fietsers. Ook rijden er veel motoren . De planning is dat we zo’n 30 km gaan fietsen. Enkele van ons hebben de knooppunten, de ANWB aanwijsbordjes ,overgeschreven. Voor mij niet echt nodig , zolang ik iemand voor me zie fietsen is het goed. Het enige probleem zou kunnen zijn dat mijn bril niet sterk genoeg is , om ze nog in de verte te kunnen zien. We rijden naar een voorstad van Aken, ook weer klimmen . Mijn adem en hartslag gaan anders als de vorige dagen. Stap even af om op adem te komen en het gebonk in mijn hoofd te laten zakken. Meld me weer bij de groep. Even een stukje wat vlakker en dan ineens weer zo’n super steile helling. Probeer dit keer op mijn pedalen naar boven te komen, het is langer dan verwacht , maar uitklikken lukt nu niet, daar is het te steil voor .En voor en achter me zijn anderen die ook hun best aan het doen zijn. Dus ga door tot we boven zijn, weer een ervaring rijker. Ben zo benieuwd hoe het zal zijn als ik ook gewoon op dit hele lage tempo nog omwentelingen kan maken. Het zweet , dat kan je geen transpireren meer noemen, loopt aan alle kanten langs mijn lijf. Heb een bandana onder mijn helm , maar die kan niet al het vocht tegen houden. Het loopt in straaltjes over mijn gezicht. Gelukkig houdt de make up nog wat tegen. Via Wittem weer richting hotel , we hebben er 17 km opzitten en zijn op weg op de volgende heuvel , als er weer een lekke band wordt gemeld. Dit keer is Daphna de pineut.

  • img_3653img_3656img_3655Paul, Manja en Arnoldimg_3658img_3660

Maar met haar redelijk nieuwe fiets gaat het banden verwisselen heel moeilijk. Na allerlei trucjes en foefjes wordt er toch maar besloten dat Eytan haar op komt halen. Wel heel jammer dat we dit niet als groep uit kunnen rijden. Maar daar er mensen vanmiddag nog andere afspraken hebben, gaat het grootste gedeelte van de groep, richting terug. Mike, Paul en Manja houden haar gezelschap. Terug kunnen we nog lekker even douchen en we trakteren ons zelf nog even op een stukje vlaai en een glas chocolademelk.

img_3662

Gaan huiswaarts via Valkenburg ,waar we bij een fietsspullen outlet nieuwe schoenen en broek kopen. We hebben een fantastisch weekend gehad ,georganiseerd door Johny en geholpen door zijn charmante assistentes Vera en Manja. Natuurlijk hebben we altijd de kindertjes van Alyn in ons achterhoofd gehad. Want daar doen we het uiteindelijk allemaal voor. We willen allemaal het beste eruit halen. Speciaal voor de kinderen , wat inhoudt dat we het liefst zoveel mogelijk geld voor ze willen meenemen. Zodat zij de therapieën kunnen krijgen die ze nodig hebben. Nog even in het kort: de kinderen krijgen therapie die vergoed wordt door de verzekering, daar zit een maximum aan. Bijvoorbeeld maar tweemaal per week en niet alle therapieën kunnen dan gelijk gegeven worden. Maar bij Alyn willen ze de kinderen zo snel mogelijk weer terug brengen in hun vertrouwde omgeving, bij hun familie. Ze halen dus alles uit de kast om ze zo snel mogelijk gerevalideerd te krijgen. En vaak zijn daar meerdere therapieën en therapeuten voor nodigen . Zo krijgen de kinderen bijvoorbeeld muziektherapie ,is er een zwembad, zijn er dieren die ze verzorgen , mogen ze zaadjes planten . Zodat ze op een speelse manier hun zintuigen en spieren moeten gebruiken. Alyn heeft wereldwijd een zeer gerenommeerde naam en worden therapieën die zij ontwikkeld hebben vaak overgenomen. Het kind staat centraal en dat maakt niet uit waar ze vandaan komen en wat hun achtergrond is. Op www.alyn.org kan je heel veel informatie krijgen .

Als je de kinderen een warm hart toedraagt kan je ze natuurlijk steunen .Iedereen die gaat fietsen moet minimaal een vastgesteld bedrag  meenemen. Wil je iemand persoonlijk sponsoren kan dat door de vermelding van zijn/ haar naam erbij.  Elke euro is er ééntje . Je kan het natuurlijk ook op naam van de Nederlandse groep doen. Door een gift over te maken op NL63ABNA0608247529 t.n.v. Stichting Alyn .

Wens iedereen sterkte en succes deze week en dat je heel veel mooie herinneringen zal koesteren.

Lieve groet,

Judy

 

 

 

 

5 gedachtes over “Alyn 2016 # 16 Limburg

  1. Beste Judy,

    Als ik dit verhaal lees denk ik voortdurend aan mijn Alyn-ervaring.
    Wat een mooie tijd was dat. In die tijd ben ik van jullie en Israël gaan houden.
    Mooie verslaglegging. Ik blijf jullie volgen.
    De groeten van mij aan allen.
    Chris

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.