Alyn 2017 # 16 Limburg

Limburg 8-9-2017

Vrijdagochtend na nog even gewerkt te hebben ,gaan we samen met Jaron en  Manja richting Limburg. Eerst nog even naar de fietsenmaker. Blijkt dat mijn versnellingen niet helemaal tot het de laagste versnelling op het laagste blad gaan. Nou dat is in de bergen/ heuvels van Limburg wel, heel belangrijk. De weersvoorspellingen zijn slecht voor vrijdag en zaterdag . Onderweg komen we dan ook regelmatig in heftige hoosbuien terecht. Maar bereiken toch na 3 uur het hotel in Vaals.

Kasteel Vaals

Frank , Vera en John, Mike en Noemi, Arnold en Guya zijn er al een dagje en een aantal van hen heeft ’s ochtends al een stukje gefietst. Een aantal vrijdaggangers wil ook wel even wat kilometers in dit andere landschap fietsen. Buienradar geeft echter aan dat het weer gaat regenen. Ik besluit uiteindelijk , nadat Noemi me op mijn “zorgelijke ” gezicht attendeert, niet mee te gaan. Jaron , Manja, Marijke en Jacques kleden zich toch om . Ik raak in gesprek met ( de andere) Vera , kijk af en toe naar buiten en ben toch blij dat ik niet ben meegegaan. Ze komen alle vier , na alle vier uiteindelijk anders te hebben gefietst , drijfnat terug. Paul, Marion en Joseph , Jenny en Martin komen aan na vooral het laatste gedeelte in de file te hebben gestaan . Ze hebben er 4 uur over gedaan. ‘ s Avonds eten we , net zoals vorig jaar in restaurant l’Atelier . Maar ook hier wordt eerst sjabbat gemaakt . We besluiten morgenochtend te kijken wat het weer gaat doen en dan besluiten we of we wel of niet gaan fietsen.

Tijdens het ontbijt komt Manja met de uitgeprinte knooppunten die we eigenlijk zondag zouden rijden. John en zij hebben de routes en de restaurants al helemaal voorbereid. Maar omdat er ’s middags weer buien voorspeld worden doen we een korte route , zodat we dan misschien droog aankomen. Iedereen die van plan was om te fietsen kleed zich om in Alyn tenue. En daar staan we dan om 10.00 . Heb een onderhemd en overschoenen aan , mijn windjack in mijn achterzak. Max en Vera doen dit jaar ook mee. We beginnen na een paar minuten al aan een klim. Hoewel we afgelopen zondag 165 km hebben gefietst , lig ik nu al na ongeveer 10 min op apengapen. Mijn conditie is toch niet zo slecht ? Maar mijn hart gaat tekeer in mijn borstkassen en klopt in mijn keel. Ga toch nu niet meteen afstappen ? Verzin weer allerlei redenen , manieren waarom ik niet af wil stappen. Bedenk dat ik dit toch wel wat langer moet volhouden / doorzetten. Kom boven , waar er al een groep staat te wachten. Blijkt dat zij het ook een behoorlijke klim vonden. En omdat onze spieren nog niet warm zijn , ook best wel hun best hebben moeten doen.

 

We gaan weer verder en het is al af en toe wat aan het motteren. Lukt me bij een heel steil heuveltje om op tijd naar mijn kleine blad te schakelen. Kan niet verder trappen en moet dan helaas afstappen, net op tijd mijn schoen van mijn pedaal , anders had ik omgevallen. We blijven regelmatig op elkaar wachten. Maar op een gegeven moment zijn we Martin en Manja kwijt. Dat zijn zulke goede fietsers dat we ons daar niet zo druk over maken , die komen we wel weer tegen. We fietsen van knooppunt naar knooppunt . Maar helaas liet niet iedereen ze altijd. Dus raken we langzamerhand steeds meer mensen kwijt. We fietsen verder , maar bij de eerste grote bui gaan we schuilen onder een oude brug. Dan zijn we nog grotendeels bij elkaar. Fietsen even verder maar duiken toch het eerst volgende bushokje in omdat er werkelijk een giga hoosbui langs komt. Deze duurt maar 5 minuten, daarna wordt het wat rustiger.

Manja vinden we weer terug in Gulpen waar ze 45 minuten op ons heeft staan wachten. We gaan weer verder en er komen wel weer wat bergen. Jaron zegt dat het volgens buienradar droog wordt en blijft. Nou die heeft het helemaal mis. Het houdt niet meer op met regenen. Het heeft dus ook geen nut om te blijven schuilen. De boekenwijsheid van Vera zegt dat de koeien tijdens een bui naar elkaar toe lopen, dat zien we . Maar als de regen niet ophoudt , ze gewoon blijven staan. Dat zien we ook bij deze vrije uitloop koeien. Mijn fiets begint te kraken als ik de heuvels langzaam maar zeker opklim. Alsof ik op een waterfiets zit, waar de schoepen op ronddraaien. En mijn broek kan door als een zwembroek . Manja vraagt wel of ik er een beetje van geniet. Ja ,ben blij dat ik toch op die fiets geklommen ben , de omgeving is prachtig. En ben blij dat ik ben meegegaan. Toch 55,5 km en 698 hoogtemeters gefietst. Weer uit eten en morgen toch maar weer een tocht maken. Schijnt droog te blijven.

Zondag
We hebben afgesproken om bij het ontbijt te besluiten wat we gaan doen. Er worden spontaan drie groepen gemaakt. Martin en Gerard , die speciaal vandaag gekomen is, gaan een snelle , lange, challenge tocht doen. Marion, Joseph, Marijke , Jacques gaan onder leiding van John een tocht maken. Arnold, Paul , Jaron , Vera en ik gaan onder leiding van Manja een groot gedeelte van de Amstel Gold tocht doen. Helaas voelt Mike zich nog niet lekker genoeg om mee te fietsen.Eeerst nog even de traditionele groepsfoto’s.

Het is droog en dat blijft in principe ook zo. Geen armen en jasje dus aan. Er staat wel,een flinke wind. We beginnen meteen met een klim naar het drie landen punt. Herinner me de weg en ook dat ik het de vorige keer gehaald heb, dus trap vol goede moed door. Toch even afstappen om de bekende foto te maken.

Judy,Paul,Vera,Jaron, Arnold en Manja

We beklimmen heel wat heuvels en bergen , sommigen met een naam en anderen zonder. De ene gaat makkelijker als de andere natuurlijk. Maar in mijn laagste blad in de laagste versnelling draai ik mijn trappers in de rondte .Zie nu in mijn Strava dat er zelfs een klim van 12% bij zat. https://www.relive.cc/view/1177540014 .We naderen ook de Kruisberg , weet van de vorige keer dat het en hele steile maar niet al te lange klim is . Wil hem dit keer helemaal omhoog fietsen. Sta even op mijn pedalen en kruip met 5 km per uur naar boven , maar haal het wel . Ben helemaal blij met mezelf ;). Maar er is nog heel veel te gaan. We hebben afgesproken dat de twee groepen in Valkenburg gaan lunchen. De From Berg is lang en steil. Op een gegeven moment stap ik even af om bij te komen, maar de helling is zo steil dat het me niet eens lukt om op mijn fiets te stappen , dus loop ik maar een stukje . Bij een heuvel lukt het me niet om meteen in het laagste blad te komen. Rijd drie rondjes om het te proberen , maar lijkt vast te zitten. Arnold zet mijn fiets op zijn kop en samen lukt het om hem weer laag te zetten. Rijd een stukje terug om met een aanloopje de heuvel op te komen , moet wel lachen om mezelf .

kiwi’s

De volgende bergen en heuvels lukken wel weer allemaal. We gaan richting Valkenbug , fietsen zo goed als het kan door het centrum, natuurlijk met commentaar van alle voetgangers. De groep van John is net klaar bij het pannenkoekenrestaurant . Jenny en Guya blijven gezellig bij ons zitten.

Daar horen we dat Martin en Gerard verkeerd zijn gereden en in Maastricht zijn terecht gekomen.

Martin en Gerard in Maastricht

OK , een pannenkoek dan maar deze keer. We hebben er 45 km opzitten en moeten er waarschijnlijk nog 40 . En beginnen met de Cauberg, ook deze is al erger gelukt en gaat nu weer goed. Besluiten om niet de langste weg terug te nemen, maar ontkomen niet aan nog een flink aantal klimmen. We komen terecht in de Olympia Tour. Alles professioneel opgezet en afgezet. Dat is wel even andere koek.

We sneaken er even langs ondanks dat we door de verkeersregelaar op de stoep worden gedirigeerd. We hebben er ondertussen wel 75 km opzitten en heb er wel genoeg van . Maar het is zeker nog 11 km voordat we bij het hotel zijn. Manja zoekt de makkelijkste weg terug , maar dat is sowieso nog klimmen en het is niet de kortste weg. Aan ouders die met een kinderwagen lopen , vraag ik of ik daar niet even in kan zitten . Maar trap voor de zekerheid maar door. We komen nog meer appel -en perenbomen tegen . En hebben ook veel maisvelden gezien. Maar ook al eikeltjes en kastanjes op de weg. Het einde moet in zicht zijn , maar waar is het dan? Oke, na 89 km komen we aan in het hotel . Zeggen dag aan de mensen die al gedoucht hebben en weer naar Amsterdam gaan. Wij nemen ook nog even een warme douche en mogen dan met Ilan en Manja weer naar Amstelveen. We hebben weer een heerlijk , gezellig en sportief weekend gehad . En moeten zo langzaam maar zeker wel klaar zijn voor Alyn. Daar staan ook heel veel bergen en heuvels op het programma www.alyn.org . Dank nogmaals aan alle gulle gevers ! Super om te zien hoe jullie dit goede doel , door ons te sponsoren , ondersteunen. Vind dit echt heel bijzonder en ben daar heel dankbaar voor. Als je nog mensen kent die Alyn ( www.alyn.org ) misschien ook een warm hart toedragen , laat ze ajb mijn blog maar lezen of geef ze het rek. nr. Alle bijdragen worden door iedereen heel erg gewaardeerd. Heel graag op NL63ABNA0608247529 .Wil je iemand persoonlijk sponsoren , zet dan ajb zijn/haar naam bij de gift.

 

Volgende week fietsen we niet en de week erna is het Rosj Hasjana, joods nieuw jaar . We wensen elkaar dan een heel gezond en in alle opzichten goed en zoet nieuw jaar. En natuurlijk wens ik jullie en allen die jullie lief zijn , dat ook !

Judy

 

 

Aanmelden voor nieuwsbrief:




7 gedachtes over “Alyn 2017 # 16 Limburg

  1. Hoi Judy…
    Leuk om weer te lezen en mooie plaatjes.
    En TOPPERS ondanks het mindere weer toch op de pendelen.
    Judy ik heb nog een kleine , maar zeer gemeende bijdrage voor de kindjes overgemaakt. Voor jullie allemaal veel Suc6 met de tocht Alyn. Veel liefs Sil XX

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.