Alyn 2017 # Israel 1

Amstelveen 25-10-2017
Het is dan eindelijk zover. Koffers zijn gepakt en de fietsen liggen in puzzelstukjes in de fietskoffer. Slaap toch niet zo goed als gehoopt , zal wel reisefiber zijn. Want verheug me er meer op dan dat ik er tegenop zie , maar weet niet of dit ook zo is als ik mijn eerste berg op moet . Maar laten we de moed er nog maar even inhouden. Op Schiphol gaat alles snel en de vele fietskoffers worden ook opgemerkt door de security van  El Al . Jaron moet zijn rugtas laten zien , niets bijzonders . Ook bij de douane wordt hij er random uitgehaald en na de paspoortcontrole staat de belastingdienst er , die Jaron checkt. Gelukkig geen openstaande boetes of andere narigheid . Zitten in het vliegtuig met Shimon, Frank , Micha, Gerard en Esther en later blijkt ook nog met een nieuwe Nederlandse fietser die we niet kennen .
Ook op Ben Goerion gaat het snel , ondanks dat er net twee vluchten aan zijn gekomen uit NY . Herkennen al iemand die ook met Alyn meefietst. Super , mijn vader staat op ons te wachten in de  aankomsthal . We zetten alles in de auto en gaan richting Jerusalem.
Donderdag 26-10
Ook nu toch wat onrustig geslapen. Direct naar Alyn toe en kijken hoe alles weer gaat. Oh ,wat is het toch weer bijzonder om hier te zijn.
Fietsers , kinderen , ouders , vrijwilligers iedereen is druk in de weer. Becky uit Amerika is er ook weer , goed om haar weer te zien.Onze vertrouwde fietsenmaker Tony is er ook . Als mijn fiets weer in elkaar zit zegt hij mij dat ,als ik terug ben in Nederland ,ik mijn achterwiel moet laten nakijken . Hallo, hij is net gecontroleerd , maar mijn zadel trilt als je het achterwiel ronddraait . Volgens hem voor nu geen probleem . Boven krijgen we weer onze tassen met shirts en naambordjes. We kunnen onze naam op de achterkant van het T-shirt laten zetten. Dit jaar zet ik er alleen mijn naam op en niet meer from of team Holland. Micha , die dit keer voor het eerst mee gaat ,laat op een shirt “in memory of Ilanit” printen. Een Nederlandse medicijnen studente die veel van ons kennen en dit jaar is overleden . Frank is dankbaar dat dit jaar weer mee kan doen, was vorig jaar tijdens een fietstocht heel verkeerd gevallen. Maar gaat nu gelukkig weer met ons meefietsen. Kortom de emoties vliegen weer aan alle kanten door mijn lijf. En vinden af en toe een uitgang via mijn ogen. We hebben afgesproken om een groepsfoto te maken met alle aanwezige Nederlanders. Marja, Arnold, Vera, Shimon,Or, Judy,Marion,Esther,Jaron,Gerard,Frank, Joeda en Michaen hier staan Mike en John er ook bij.
Zie de moeder van Or , die dit jaar als vrijwilligers voor de wheels of love heel veel heeft gedaan ,en vraag waar hij is . Hij is op dat moment op school bij Alyn. Vertel haar dat zijn foto altijd op mijn fiets zit , zodat ik altijd weet voor wie ik dit oa allemaal doe. Weet dat hij het vorig jaar leuk vond met de Nederlandse groep. Ze vraagt of ze hem even voor het fotomoment uit de klas zal halen . Alleen natuurlijk als hij dat zelf wilt. Or is 10 jaar oud en hoewel hij lichamelijk ontzettend gehandicapt is , is zijn geest ok. Overdag is hij bij Alyn , maar hij woont verder thuis . Zijn moeder verzorgt hem met beademingsapparatuur en al.
Na het fotomoment gaat iedereen zijn/ haar weegs. Er gaat een groepje even wat eten voordat we naar Tel Aviv gaan. Prachtige omgevingbij ein Kerem .
Maar als we weg willen rijden blijkt Arnold een lekke band te hebben , van zijn auto welteverstaan . Micha zet er een thuiskombandje op. Guya en ik lopen even wat in de buurt en het lijkt erop dat verderop brand is. Op weg naar de garage zien en horen we veel brandweerauto ‘s .
We staan lang in de file , de band wordt heel snel gemaakt, en rijden daarna meteen door naar Tel Aviv . Wandelen nog even in Jaffo voordat we naar Mark en Vera gaan. Wonen prachtig in Jaffo.
Gaan daarna met een klein groepje in trendy Jaffo uit eten . Arnold’s auto staat zo ingebouwd op de parkeerplaats dat het zo’n 20 min duurt voordat we weg kunnen. Het lijkt wel het spelletje rush hour. Marja en Joeda halen ons nog in met de fiets na hun ijsje. Met een sheroet (taxibusje ) weer naar Jerusalem . Ophira ( onze jongste dochter ) is ook bij mijn ouders , heerlijk om deze nu studente in mijn armen te sluiten. Ook de andere Nederlanders komen langzaam maar zeker binnen, zoals de mountainbikers.Manou ( dochter van Paul uit NY),Ashley, Paul en Simon
Morgen een rustig dagje met bezoek aan de shoek ( markt ) en onze zusjes met familie. Zaterdag proberen bij/voor te slapen voor de tocht . Morgenavond richting het Noorden ,waar we zondagochtend echt gaan beginnen….
Sjabbat sjalom allemaal,
Judy

14 gedachtes over “Alyn 2017 # Israel 1

  1. Wat fantastisch , Judy, om nu al wat van jou te horen. De foto van Or en zijn moeder vind ik zo lief en hij straalt, dus Judy niet opgeven en ik wens jou en allen heel veel sterkte en doorzetting toe.
    Ja en ik ben ook een beetje jaloers op de mensen die jullie op de eindstreep mogen verwelkomen .
    Groetekens en laat van je horen.
    Dikke kus,

    Jeannet van Rooij

    1. Super bedankt voor je lieve berichtje. Je was mijn eerste sponsor 👍🏻. Je helpt me dus net zoals alle andere sponsors om mijn uiterste best te doen 😘

  2. Een gevoel van gemis en verlangen borrelt op na het lezen van jouw blog. Geniet volop en je kan het Judy.
    In gedachten support ik je van begin tot eind.

    1. Heel jammer ! Wel bij jou in de buurt… Volgend jaar dan maar weer. En alweer een jaar geleden dat jullie Aliyah hebben gemaakt ;)!En wat hebben jullie dat knap gedaan !

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *