Alyn 2017 # 18 Zeist

Zeist # 18
Het einde en het begin komt in zicht. Het einde van het trainen in Nederland en de praktische voorbereidingen voor onze reis en tocht naar en in Israël. Maar eerst nog een tocht in de buurt van Zeist , waar Mike en Noemi wonen. Dus fietsen in de achterbak en zondagochtend na Jom kipoer ( grote verzoendag) vol goede moed richting Zeist. 12 graden geeft de thermometer in de auto aan. De batterij van mijn fietsmeter had het inderdaad begeven. Natuurlijk geen probleem om er een ander batterijtje  in te doen en het weer op mijn stuur te plaatsen. Helaas is mijn totale kilometer stand daarmee wel verdwenen. Stond toch wel leuk dat ik in de loop der jaren meer dan 11.000 km heb gefietst . Begin nu zelfs te twijfelen omdat het voor mij zo belachelijk veel lijkt , maar heb wel een foto dat ik de 10.000 heb gehaald , dus moet toch echt wel kloppen. Ok , minor detail , het waren allemaal waardevolle kilometers voor de kinderen van Alyn . En voor mij natuurlijk ook , nooit kunnen bedenken dat ik zo gepassioneerd zou raken om te fietsen voor een goed doel. Het feit dat we volgend jaar misschien niet zouden gaan , daar wil ik nog niet aan denken. Er zijn in Nederland ook hele mooie goede doelen voor kinderen zoals de stichting Gilat. Zij verzorgen theater voorstellingen in kinderziekenhuizen , zodat daar ook de kinderen even hun ziekte kunnen vergeten, www.gilat.nl. Maar het feit dat we over een paar weken onze fietsen gaan brengen naar Alyn en daar weer onthaald worden door de kinderen, die in rolstoelen en op krukken en aangepaste hulpmiddelenlangs komen met o.a. eigen gemaakte koekjes , welke ze ook in de vorm van therapie maken, voelt zo goed. Wat hebben wij toch ongelofelijk veel om heel erg dankbaar voor te zijn. Terug naar Zeist , langzaam maar zeker druppelt iedereen binnen. Worden ontvangen met koffie en thee , krentenbollen, bananen en andere lekkernijen. Mike heeft een route uitgezet en is voor de zekerheid die een paar dagen ervoor nog maar even gaan fietsen. Bij de briefing krijgen we te horen dat er al veel blaadjes , eikels en kastanjes op de beboste wegen liggen. Voorzichtig door de bochten dus.

Het hele traject kent maar vier stoplichten. We zullen weten dat we buiten de randstad fietsen. Mike voorop en Shimon en Martin achteraan , omdat die ons toch allemaal kunnen inhalen. Shimon en Martin fietsen heel vaak in veel extremere omstandigheden , van bergen en kou , dus dit is een makkie voor hun .We zitten al snel in de prachtige natuur. In de bossen zien we dat er een mountainbike evenement aan de gang is .

 

                                                                                                                                           Er staan vrijwilligers op verschillende plaatsen om de boel te regelen. Er rennen ook veel mensen , dus dat is heel prettig .Er liggen inderdaad veel takken en eikels en kastanjes op de weg , maar als ineens door een windvlaag de eikeltjes op onze helmen kletteren , is dat toch een vreemde gewaarwording. Er rijden veel mooie auto’s langs ons. Lijkt er op dat er een auto rally aan de gang is. Van mooie en oudere auto’s, maar als we op een gegeven moment een vreselijk geronk achter ons horen gaat iedereen keurig achter elkaar rijden en zien we de meest luxueuze en snelle auto’s voorbij schieten. Ze denken zeker allemaal dat ze Max verstappen zijn. De Amerongse berg staat nog op het programma voordat we even gaan pauzeren. Zonder taart dit keer , want we weten dat Noemi een heerlijke lunch voor ons heeft als we terug gaan. Fiets rustig de berg op, maar deze is in verhouding met de bergen in Limburg ,niet al te heftig. Hoef zelfs niet in mijn laagste versnelling te fietsen.

 

Vera is zo netjes dat ze de schil van haar banaan meeneemt.                                                                                                                                                                                                    Als we beneden zijn is er de mogelijkheid om hem nog een keer op en af te fietsen. Laat dit maar even voor wat het is. Heb wel trek in een kopje thee met honing. Heb nog steeds mijn windjack aan , want echt warm is het niet. Na de thee en de groepsfoto gaan we via de dijk langs de Neder-Rijn richting Wijk bij Duurstede.

Jaron, Ron, Frank, Marijke, Maurits, Martin,Vera, Manja, Jacques , Mike, Joeda,Judy , Esther,Shimon en Arnold

De wind is sterk en het beste is om twee handen aan het stuur te houden. Als ik een slokje probeer te drinken , wordt ik bijna het talud afgeblazen.

Het is zo’n afstand van 10 km. Dus als het mooie vergezicht in beeld komt , pak ik toch maar even mijn fototoestel. Probeer zo goed als het gaat en foto te maken zonder om te waaien. De werkende molen is een typisch Nederlands gezicht , maar altijd weer mooi. Iedereen weer bij elkaar en gaan weer verder . Fiets een stuk achter Esther aan en dat scheelt , wisselen elkaar af en toe even af. En als ik bij Joeda in zijn wiel kan rijden , ach ,zelfs die vaktermen weet ik, gaan we echt in een goed tempo door. We kruisen de auto rally weer , nu met ook oude bolides en probeer op tijd mijn fototoestel te pakken.

Maar doe het ook snel weer weg, moet wel geconcentreerd blijven. Fietsen nog langs lange lanen ,geleid door Mike die als een herder iedereen bij elkaar houdt. In Zeist komen we het vierde stoplicht tegen en worden na 3 uur fietsen en 70km met warme soep en een super lunch door Noemi binnen gehaald. Denk dat dit de laatste keer fietsen in Nederland is . De komende zondagen zit het er niet meer in .

https://www.relive.cc/view/1210281798

We hebben veel gefietst dit jaar en eindelijk zie ik er na vijf jaar minder tegen op , om al die bergen in het noorden van Israël te beklimmen. Weet dat ik af en weer op kan stappen. Verheug me er nu vooral op om weer samen met alle mensen vanuit de hele wereld te gaan fietsen .Voor de kinderen van Alyn ,die zoveel doorzettingsvermogen hebben en hun ouders , die zoveel hebben meegemaakt en meemaken. Het maakt bij Alyn niet uit waar je vandaan komt , iedereen heeft het doel om zo snel en goed mogelijk te revalideren en weer mee te kunnen doen in de maatschappij , die zo divers is.
Ga in Israël ook mijn blog bijhouden, dus kijk gerust en laat misschien een berichtje achter en/of stuur het door.             De routes zijn te vinden op www.alynactive.org . Wij en het merendeel van de Nederlanders gaan de on road tour doen, maar er zijn ook Nederlanders die de challenge en de off-road gaan doen. Iedereen is super gemotiveerd en kan iedere steun die mogelijk is goed gebruiken. Alle bijdragen worden door iedereen heel erg gewaardeerd. Heel graag op NL63ABNA0608247529 .Wil je iemand persoonlijk sponsoren , zet dan ajb zijn/haar naam bij de gift.
Bedankt voor jullie steun en het lezen ( tot het einde) van mijn blog .
Liefs,
Judy

3 gedachtes over “Alyn 2017 # 18 Zeist

  1. Na het lezen van zo een verslaag ,zegen wij KOl-Hakawod aan jullie en de helle groep/
    en wensen wij jullie een goede reis naar Israel en Chag Sameach.

    Carry en Ury

  2. Wat een leuk verslag, Judy. Ik heb veel bewondering voor jullie allemaal!
    Vanzelfsprekend ga dit jaar ook weer iets bijdragen.
    Alle beetjes helpen.
    Heel veel succes voor jullie allemaal en Chag Soekot Sameach!
    (Vanuit Tel Aviv)

    1. Dank je wel , Joke. Echt alles helpt en als je 2-11 in de buurt van Jeroesjalaiem bent , ben je natuurlijk van harte uitgenodigd om ons aan te zien komen bij Alyn ;)!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.